Να θυμηθώ να Ζω ή Να θυμηθώ να Ξεχάσω;

Από τις αρχές του 2020 έως και σήμερα -λίγες ώρες πριν φύγει το 2021- η μοναδική συζήτηση, η κυρίαρχη σκέψη μας , είναι πότε θα περάσει όλο αυτό… Εκτός από το καλοκαίρι , που ας πούμε νιώσαμε λίγο πιο ξέγνοιαστοι , όλες οι επόμενες εβδομάδες ήταν κρίσιμες. Και είναι όπως φαίνεται. Οι μεταλλάξεις διαδέχονται η μία την άλλη.

Όχι μόνο οι μεταλλάξεις της πανδημίας αλλά και των ανθρώπων. Πόσοι από εμάς άλλαξαν όλη την κοσμοθεωρία τους;

Από την άλλη μεριά οι άνθρωποι που αρνούνται πεισματικά να εμβολιαστούν είναι ανά την Ελλάδα αρκετοί. Ευτυχώς στο νησί μας το ποσοστό είναι μικρό. Μας αρκεί όμως αυτό;

Ότι συμβαίνει στην Ελλάδα και στις μεγάλες πόλεις επηρεάζει και το μικρό νησί μας.

Το έχουμε πει ξανά και το επαναλαμβάνω. Όσοι από εμάς αποφασίσαμε να εμβολιαστούμε δεν πήγαμε με την χαρά ζωγραφισμένη στα χείλη μας. Πήγαμε όμως. Για εμάς, για την οικογένεια μας, για τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας που υπεραγαπάμε. Πήγαμε για το κοινωνικό σύνολο. Για να βγούμε από το τούνελ. Ένα τούνελ που τελικά φάνηκε μεγαλύτερο από όσο περιμέναμε. Στα μισά της διαδρομής, είχαμε ακόμα τόσο να διανύσουμε. Και εκεί που διακρινόταν λίγο φως , ξανά σκοτάδι. Ξανά δόσεις εμβολίου , ξανά κρούσματα και ξανά μεταλλάξεις.

Αντί να προσαρμοστούμε στην κατάσταση, και να προσπαθήσουμε να ζήσουμε ωραίες στιγμές έστω και έτσι, βλέπω συνεχώς πόσοι προσπαθούν να ξεχάσουν το 2021. Ή το 2020.

Αναρτήσεις του τύπου «Να θυμηθώ να ξεχάσω» , « Να αφαιρέσω αυτά τα δύο χρόνια από την ζωή μου» .

Δύο χρόνια τώρα αναζητάμε να «ζήσουμε». Γιατί δεν ζούμε; Όρθιοι δεν είμαστε; Δεν έχουμε την ζωή μας; Δεν τρώμε ;Δεν πίνουμε; Και μην μου πείτε για εξόδους και ταξίδια.. Όλοι βγαίνουμε και όλοι κάνουμε τα ταξιδάκια μας. Και γιατί να μην τα κάνουμε. Εμβόλιο , μάσκες , προσοχή και γιατί όχι;

Ειδικά εμείς στο νησί απολαύσαμε και το καλοκαίρι μας με περίσσια άνεση δεδομένων των συνθηκών. Οικονομικών και άλλων.

Κυριαρχεί η κατάθλιψη όμως. Οι πράξεις βίας αυξήθηκαν. Οι γυναικοκτονίες και τα εγκλήματα αυξήθηκαν ραγδαία. Παραβατικές συμπεριφορές με κατακόρυφη αύξηση . Την ίδια στιγμή παρακολουθούμε όλοι αποσβολωμένοι από το κινητό μας (που έγινε πλέον η προέκταση του χεριού μας) και έχουμε φτάσει πλέον σε σημείο να μην μας κάνει εντύπωση τίποτα.

Αυτό άραγε πως λέγεται … ;

Άλλαξε η κοινωνία, άλλαξαν οι άνθρωποι, κάποιοι έγιναν καλύτεροι, κάποιοι δυστυχώς έβγαλαν τον χειρότερο εαυτό τους.

Μήπως όμως τελικά είναι όλα στο μυαλό μας; Στο πώς αντιλαμβανόμαστε το νόημα της ελευθερίας; Ακόμα και όταν προσαρμόζεσαι σε νέα δεδομένα και φτιάχνεις τον δικό σου όμορφο κόσμο, και αυτό ελευθερία είναι. Δεν γκρινιάζεις και δεν μουρμουράς . Μην δημιουργούμε αρνητική ατμόσφαιρα. Φτάνουν όσα συμβαίνουν γύρω μας.

Ας μην καθόμαστε στον καναπέ , ας μην μουρμουράμε περιμένοντας να περάσει «όλο αυτό». Ας γίνουμε λίγο πιο ανθεκτικοί. Ας προσαρμοστούμε και ας μην περιμένουμε τίποτα και από κανέναν. Εμείς είμαστε η αλλαγή και όλα ξεκινούν από μέσα μας.

Δεν ξέρω αν το 2022 θα περάσει η πανδημία. Δεν ξέρω αν θα νιώσουμε πιο ελεύθεροι. Δεν ξέρω και κανένας δεν ξέρει τί έρχεται.

Άρα φέτος η ευχή μου , εκτός από Υγεία για όλους μας, θα ευχηθώ να ζούμε την κάθε στιγμή μας με αυτούς που εμείς θέλουμε.

Θα ευχηθώ ψυχικές αντοχές. Δυνατό μυαλό και Δυνατή ψυχή.

Και όλα τα άλλα θα έρθουν.

Σίγουρα!

Μην περιμένετε να ζήσετε μετά την πανδημία. Τώρα να το κάνετε. Να θυμάστε ότι ζείτε.

Όσοι σας χαλάνε την μέρα πετάξτε τους έξω.

Ότι σας ενοχλεί πετάξτε το επίσης έξω.

Καλή Χρονιά!

 

ΥΓ: Εμπιστευθείτε τους γιατρούς μας, εμβολιαστείτε.

 

 

 

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.