Καλό ταξίδι Κατερίνα … νωρίς «έφυγες»...

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις αμέτρητες ώρες που περνούσαμε μέσα στα δημοτικά συμβούλια…

Δεν θα ξεχάσω τις ατελείωτες ατάκες που μου έλεγες και με έπιαναν τα γέλια…

Την κούραση που είχαμε αλλά οι αντοχές μας πολλές…

Που πολλές φορές δεν καταλάβαινα τί έλεγαν και μου εξηγούσες αναλυτικά. Κάθε θέμα το ήξερες και μου το ανέλυες. Πόσο με βοήθησες , τίποτα δεν σου ξέφευγε.

Η πένα σου καυστική και μοναδική. Πάντα εύστοχη και με τις σωστές ατάκες είχες μονίμως τον παλμό της επικαιρότητας.

Όσες δυσκολίες και αν περνάγαμε είχες πάντα αυτό το βλέμμα το αισιόδοξο. Το γεμάτο όρεξη.

Είχες αυτήν την ψυχική δύναμη που αποτελεί παράδειγμα για όλους μας. Που πολλές φορές λέμε μέσα μας, «Δεν αντέχω θα τα παρατήσω». Και όμως άνθρωποι σαν εσένα αποτελούσαν φωτεινό παράδειγμα ψυχικής δύναμης. Φωτεινό παράδειγμα δυνατού μυαλού.

Οι μάχες στην δουλειά πολλές , μέχρι που ήρθε η ώρα να δώσεις την πιο δυνατή μάχη. Αυτήν για τον εαυτό σου.

Δυστυχώς έφυγες από κοντά μας πολύ νωρίς, και θα μας λείψουν όλα.

Θυμήθηκα ένα βράδυ στο δημοτικό συμβούλιο , που γελάγαμε τόσο πολύ , που περνούσαν οι ώρες και καμία δεν ήξερε τί ρεπορτάζ θα βγάλει την άλλη μέρα…

Και έτσι έγραψες το παρακάτω…

Θυμάμαι ακόμα ένα ρεπορτάζ που πήγαμε να καλύψουμε στην Αντιμάχεια μαζί. Στο αμάξι, σου έλεγα… «Πω πω φοβάμαι να πιάσω τιμόνι, τι θα κάνω…» και μου απαντούσες, «Μην φοβάσαι τίποτα. Οι πρώτες μέρες είναι δύσκολες, μετά θα πηγαίνεις παντού!» Ε , τελικά είχες δίκιο…

 

Καλό ταξίδι Κατερίνα μου, νωρίς, πολύ νωρίς!

Ευτυχία Σταθοπούλου

 

 

 

 

 

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.