Συνέντευξη: Γιώργος Κατσέλης

Συνέντευξη: Γιώργος Κατσέλης

 

1)Ποιο ήταν το πρώτο σας παιδικό βιβλίο που εκδόθηκε και πώς αισθανθήκατε;

Το πρώτο μου βιβλίο ήταν μια ιστορία επιστημονικής φαντασίας  και εκδόθηκε το 2009 από τον εκδοτικό οίκο Μοντέρνοι Καιροί. Ο τίτλος του είναι Τούμπα Κούμπα Λουμπαμπά. Είναι μια μαγική  φράση που λένε τα παιδιά όταν βρίσκονται σε αδιέξοδο και ξεπερνούν τα εμπόδια. Το μυστικό όμως για να “πιάσει” αυτή η φράση είναι να έχουν ενώσει τα χέρια, μια συμβολική χειρονομία που δείχνει ότι μόνο με τη συνεργασία πετυχαίνουμε στα δύσκολα. Η έκδοσή του ήταν ένα σημαντικό γεγονός για μένα αφού στάθηκε η αφετηρία για μια δημιουργική συνέχεια αλλά κυρίως επειδή αγαπήθηκε πολύ από τα παιδιά.

2)Τι σας εμπνέει περισσότερο;

Περισσότερο με εμπνέει η καθημερινή επαφή με τα παιδιά, ο τρόπος σκέψης τους, έκφρασης και αναζήτησης, μιας και είμαι και εκπαιδευτικός παράλληλα. Μέσα απ' αυτή την επαφή αναζητώ τα θέματα και ανακαλύπτω τους χαρακτήρες μου, με κριτήριο πάντα τι αρέσει στα παιδιά και τι  καλύπτει τους προβληματισμούς και τις ανάγκες τους. 

3)Πού γράφετε συνήθως;

Στο γραφείο μου, παρέα με τον προσωπικό μου υπολογιστή. Αν όμως μου έρθει μια καλή και πρωτότυπη ιδέα εκτός γραφείου, έχω πάντα μαζί μου ένα σημειωματάριο και τη σημειώνω για να μη την ξεχάσω.

4)Τι ετοιμάζετε αυτή την περίοδο, δώστε μας μια μικρή γεύση.

Στις 25 Οκτωβρίου 2012 θα κυκλοφορήσει το πέμπτο μου βιβλίο, από τις εκδόσεις Ψυχογιός, σε εικονογράφηση Βαγγέλη Ελευθερίου. Έχει τίτλο Στον Πλανήτη της Φαντασίας. Μιας και όλοι μας αναγνωρίζουμε τη σπουδαιότητα της φαντασίας, σκέφτηκα να της δώσω έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στο βιβλίο. Πώς μπορούμε μέσα από μια ιστορία να καλλιεργήσουμε τη φαντασία μας; Το βιβλίο είναι επηρεασμένο από τις αρχές του υπερρεαλισμού αλλά τις δίνει στα παιδιά με έναν παιγνιώδη τρόπο, μέσα από την αφήγηση και τα παιχνίδια φαντασίας που υπάρχουν στις δραστηριότητες, στο τέλος του. Θα σας φανεί παράξενο αλλά το ερέθισμα για να το γράψω εκτός από την αστείρευτη παιδική φαντασία, ήταν ένα απόσπασμα από τα δοκίμια Ανοιχτά Χαρτιά του Οδυσσέα Ελύτη. Εκεί ο ποιητής σημειώνει ότι έπαιζε με τον Ανδρέα Εμπειρίκο υπερρεαλιστικά παιχνίδια φαντασίας μέσα από ερωταποκρίσεις. “Τι είναι το κόκκινο χρώμα;” “Ένα χαστούκι από παπαρούνες”. Ανάλογα παιχνίδια φαντασίας υπάρχουν στο νέο μου βιβλίο, ενταγμένα όμως σε ένα αφηγηματικό πλαίσιο. Ελπίζω να αρέσει στα παιδιά και εύχομαι με τη φαντασία να κάνουν τ' αδύνατα όλα δυνατά. 

5)Πόσο πιστεύετε πως έχουν αλλάξει τα παιδιά από την εποχή που ήσασταν εσείς παιδί.

Η επανάσταση των υπολογιστών έχει αλλάξει ριζικά τον τρόπο μάθησης και γνώσης μέσα και έξω από το σχολείο. Επίσης η τηλεόραση και τα videogamesέχουν αλλάξει τα πρότυπα, δίνοντας πολλές φορές μια πλαστή εικόνα της πραγματικότητας. Πιστεύω όμως ότι οι ανάγκες των παιδιών μένουν πάντα ίδιες και ένας από τους καλύτερους τρόπους να τις υπηρετήσεις ουσιαστικά είναι το καλό λογοτεχνικό βιβλίο. Και η εποχή μας αυτό το έχει ανάγκη περισσότερο από ποτέ.

6)Τι πιστεύετε για την εξέλιξη της τεχνολογίας (e-books) και πόσο σας επηρεάζει.

Δεν ξέρω στο μέλλον τι θα συμβεί γιατί ακούγονται πολλά, όπως ότι τα e-booksθα κυριαρχήσουν. Στο παρόν όμως βλέπω χρηστική, και άρα θετική, τη συμβολή τους σε περιπέσεις δυσκολίας πρόσβασης στο βιβλίο (π.χ. λόγω απόστασης), σε περιπτώσεις ανάγκης για άμεση πρόσβαση και ηλεκτρονική αποθήκευση, ακόμα και σε περιπτώσεις κόστους. Επίσης πολλές φορές είναι και θέμα προσωπικής επιλογής και ελεύθερης βούλησης. Δεν θέλω να είμαι αφοριστικός απέναντι στην τεχνολογία. Είναι σημαντικό ωστόσο να υπάρχει ένα μέτρο και μια αμοιβαία συμπόρευση του κλασικού με το καινούριο. Το βιβλίο με την κλασσική μορφή θα παραμείνει αναντικατάστατο γιατί δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια ενεργητική πρόσληψη του περιεχομένου του από την πλευρά του παιδιού.

7)Ποιό ήταν το αγαπημένο σας βιβλίο όταν ήσασταν παιδί;

Θα έλεγα το πρώτο μου εξωσχολικό βιβλίο που μου δώρισε το 1980 στο νηπιαγωγείο η αγαπημένη δασκάλα μου Έφη Μπίσσα, μια αρχαία ελληνική μυθολογία, εικονογραφημένη και σε μεγάλες διαστάσεις. Έχει για μένα σημειολογική αξία γιατί άνοιξε μπροστά μου ένα παράθυρο σε μια ηρωική μυθική εποχή και γιατί στις εικόνες του αποτυπώνονται μερικές πολύ δυνατές παιδικές μου αναμνήσεις από τη ζωή στο χωριό.

8) Τι θα λέγατε στον κόσμο ότι αντιπροσωπεύει η παιδική λογοτεχνία;

Παραφράζοντας τον Ελύτη που έχει πει ότι η ποίηση είναι ο μόνος χώρος που την τελευταία λέξη δεν την έχει ο θάνατος, θα έλεγα ότι η παιδική λογοτεχνία είναι ο χώρος που την τελευταία λέξη δεν την έχει η λογική και το συμφέρον αλλά η φαντασία και το συναίσθημα. Είναι για το παιδί ένα περιβόλι λέξεων, συναισθημάτων, στάσεων και αξιών, ένας τρόπος να γευτεί, να νιώσει, να προβληματιστεί, να καλλιεργηθεί. Και για τους μεγάλους είναι ο χώρος της κρυμμένης αθωότητας των παιδικών χρόνων.

9) Έχετε λάβει απόρριψη από εκδοτικό οίκο και πώς το διαχειριστήκατε;

Η “απόρριψη”, και βάζω τη λέξη σε εισαγωγικά, είναι κάτι φυσιολογικό και όχι απαραίτητα αρνητικό. Πολλές φορές μπορεί να υπάρχουν διαφορετικά κριτήρια ή προσανατολισμοί σχετικά με ένα κείμενο ανάμεσα στον εκδότη και τον συγγραφέα. Γι' αυτό οι νέοι συγγραφείς που ξεκινούν το όμορφο αυτό ταξίδι στη λογοτεχνία για παιδιά, δεν πρέπει να απογοητεύονται αλλά να επιμένουν και να ενημερώνονται πολύ και σε θεωρητικό επίπεδο. Θυμηθείτε τη Ρόουλινγκ και την πορεία της προς την επιτυχία και θα καταλάβετε τι εννοώ.

10) Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα;

Δεν ξέρω αν έχω την ικανότητα και το δικαίωμα να συμβουλεύσω κάποιον, και λόγω στάσης ζωής αλλά και επειδή  θα ήθελα πάντα να βλέπω τον εαυτό μου σαν ένα νέο συγγραφέα, θα σας πω όμως την προσωπική μου μικρή εμπειρία από το χώρο αυτό. Βλέπω στην πράξη μέσα από τις επισκέψεις μου στα σχολεία ότι το χαμόγελο που προσφέρεις στα παιδικά πρόσωπα δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο κίνητρο για να συνεχίσεις. Η μεγαλύτερη ικανοποίηση, το μεγαλύτερο βραβείο και η ηθική επιβράβευση είναι όταν τα παιδιά, οι αυστηρότεροι και ποιο ειλικρινείς κριτές, σου λένε αυθόρμητα  “Κύριε, ήταν πολύ ωραίο το βιβλίο σας”.  Αυτό προσωπικά δεν το θεωρώ κάτι αυτονόητο. Ίσα ίσα νιώθω μεγαλύτερη την ευθύνη και προσπαθώ να γίνομαι ακόμα καλύτερος, να ενημερώνομαι, να διαλέγω πρωτότυπα θέματα, να επιλέγω προσεκτικά τις λέξεις και την πνευματική τροφή που θα προσφέρω στα παιδιά. Δεν θέλω να γράψω πολλά βιβλία αλλά καλά βιβλία που να αφήσουν το αποτύπωμά τους στις παιδικές καρδιές.

 

Έρικα Γαρμπή

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.