Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Συνέντευξη (Ειρήνη Πουλάκου)

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Το καλύτερο δώρο που σας πρόσφερε η ζωή ποιο ήταν και πόσο σας έχει επηρεάσει;

Κάθε μέρα που έρχεται και είμαστε ζωντανοί και υγιείς είναι ευλογία, ένα σπουδαίο δώρο. Έτσι βλέπω τη μέρα και γι αυτό το λόγο προσπαθώ να κάνω ότι καλύτερο μπορώ για τους γύρω μου. Ένα κεφάλαιο του πρώτου μου βιβλίου με τίτλο “ειρήνη” ονομάζεται «ηλιοστάλαγμα”. Αφορά την υπόσχεση ενός κοριτσιού να στέλνει το πρώτο ηλιοστάλαγμα, δηλαδή την πρώτη ζεστασιά του ήλιου, όπου το χρειάζονταν. Είναι μια υπόσχεση που έχω κάνει κι εγώ και το πρώτο πρόσωπο στην οποία θέλω να το προσφέρω είναι η κόρη μου. Το οτι έγινα μητέρα είναι το σημαντικότερο δώρο που μου έχει προσφέρει η ζωή.

 

Από που αντλείτε την έμπνευση για τα παραμύθια σας;

Τα βιβλία που γράφω δεν είναι ακριβώς παραμύθια. Στηρίζονται σε γεγονότα που έχουν συμβεί. Έτσι θα έλεγα τελικά ότι αυτό που με εμπνέει είναι η ίδια η ζωή. Δεν ψάχνω κάτι εξωπραγματικό για να πιαστώ από αυτό. Χρησιμοποιώ φανταστικά στοιχεία και πρόσωπα για να βοηθήσω την πραγματικότητα να μην βυθιστεί. Θέλω να μεταφέρω την ελπίδα πως πολλά μπορούν να αλλάξουν. Συχνά χαρακτηρίζεται η πραγματικότητα πεζή, σκοτεινή, ψυχρή. Υπάρχει και η άλλη πλευρά της. Κι αν πιστέψουμε σε αυτήν θα την κάνουμε πιο όμορφη , να μοιάζει λίγο σαν παραμύθι

 

Πιστεύετε ότι υπάρχουν αγορίστικα και κοριτσίστικα παιδικά βιβλία;

Προσωπικά δεν πιστεύω ότι είναι καλό να βάζουμε ταμπέλες στα αναγνώσματα. Το να οδηγούμε τα παιδιά από μικρά σε τέτοιες αντιλήψεις αργότερα θα μάθουν να κάνουν διακρίσεις στους ανθρώπους. Ακόμα κι αν χαρακτηριστεί ένα βιβλίο από κάποιους αγορίστικο ή κοριτσίστικο στην ουσία γίνεται για να προκαλέσει τα αγόρια ή τα κορίτσια να συνειδητοποιήσουν ότι ακόμα και τα στοιχεία της διαφορετικότητας δεν είναι απαραίτητα στοιχεία που θα πρέπει να τους απομακρύνουν. Αντίθετα έτσι μαθαίνουν καλύτερα οι μεν τους δε.

 

Η ανάγνωση είναι ένα θεραπευτικό ταξίδι;

Κάθε βιβλίο μας βοηθάει με διαφορετικό τρόπο. Άλλα βιβλία μας κάνουν να γελάμε άλλα να δακρύζουμε από συγκίνηση, άλλα μας φέρνουν αγωνία και μας ταξιδεύουν μακριά ή απλά μας μεταφέρουν στη διπλανή πόρτα όπου δε μπορούσαμε καν να υποψιαστούμε τι συμβαίνει στο βάθος της. Διαβάζοντας λοιπόν ανοίγουμε παράθυρα στην σκέψη μας .Και η θέα από αυτά είναι ενδιαφέρουσα. Μας κάνει να βλέπουμε τα πράγματα με άλλο μάτι, να αναθεωρούμε πολλά, να εντάσσουμε άλλα στις αντιλήψεις μας, να διευρύνουμε το κριτικό μας πνεύμα. Και ναι αυτό μπορεί να επουλώσει πληγές, μπορεί να παρηγορήσει, μπορεί να μεταφέρει ελπίδα και χαρά οπότε θα τολμήσω να πω ότι μπορεί ακόμα και να θεραπεύσει

 

Θα σας ενδιέφερε να ασχοληθείτε με άλλο είδος συγγραφής πχ διήγημα, βιογραφία, ποίηση, σενάριο;

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου γράφω και ζωγραφίζω. Είναι για εμένα τρόπος ζωής. Κάποιες φορές γράφω ποιήματα ή ακούγοντας κάποια μουσική που μου αρέσει γράφω στίχους που εναρμονίζονται με τις νότες. Έχω ανεβάσει θεατρικά έργα στα γαλλικά τα οποία έχουμε ανεβάσει στο πολιτιστικό κέντρο της περιοχής μας κι έχει χρειαστεί να κάνω προσαρμογή αγγλικών τραγουδιών στα γαλλικά για την παράσταση. Γενικά μου αρέσει να γίνονται τα αισθήματα λέξεις και να ταξιδεύουν στο χαρτί με διάφορους τρόπους και μορφές.

 

Πείτε μας λίγα λόγια για το νέο σας βιβλίο.

Το βιβλίο μου που κυκλοφόρησε πριν κάποιους μήνες λέγεται “Ταξίδι στο Φεγγάρι”, ένα βιβλίο που απευθύνεται στα παιδιά αλλά και σε όσους κρατούν την παιδικότητα της ψυχής τους. Δεν θα το αποκαλούσα παραμύθι μιας και μέσα του έχει πολλά αληθινά στοιχεία. Πρόκειται για την διήγηση μιας περιπέτειας από μια κοπέλα. Μας λέει τι συνέβη όταν ήταν δέκα χρονών στις αυγουστιάτικες οικογενειακές διακοπές στη Σαμοθράκη όπου πήγαν για να συναντήσουν κι έναν θείο του πατέρα της ,τον παππού Παύλο, τον οποίο μέχρι τότε δεν τον είχαν ποτέ συναντήσει. Εκεί την περιμένει μια περιπέτεια που την μοιράζεται με αυτόν τον παππού και θα της καθορίσει όλη της τη ζωή. Ανακαλύπτει το μυστικό του νησιού και παρευρίσκεται σε ένα συμβάν που συμβαίνει μια φορά στα 40 χρόνια. Πρόκειται για ένα μυστικό που θα καταφέρει να ανακαλύψει ο καθένας όταν βρεθεί στην Σαμοθράκη αρκεί να ανοίξει τα μάτια της καρδιάς του

 

Έχετε ήδη κάποια καινούρια ιστορία στο μυαλό σας;

Το «Ταξίδι στο Φεγγάρι» είναι το πρώτο από μια σειρά ιστοριών που ακολουθούν. Οι δύο από αυτές είναι ήδη έτοιμες Μιλούν για το μυστικό του νησιού που είναι οι νεράιδες του . Είναι πλάσματα που γεννήθηκαν από την φύση με συγκεκριμένο σκοπό και έργο στη Σαμοθράκη. Τα καινούρια μου βιβλία αποκαλύπτουν πως ξεκίνησε η ζωή της καθεμιάς. Οι νεράιδες της Σαμοθράκης είναι εννέα όσες και τα γράμματα του νησιού.

 

Από πόσο νωρίς πρέπει να φέρνουμε τα παιδιά σε επαφή με τα βιβλία και με ποιον τρόπο;

Τα βιβλία είναι για τα παιδιά ένας καινούριος κόσμος γεμάτος εικόνες, χρώματα, γεύσεις, αρώματα και χρειάζεται να τον ανοίγουμε στα μάτια των παιδιών για να τον ανακαλύψουν. Αυτό όμως δε γίνεται μόνο χάρη στην εικονογράφηση. Σίγουρα οι εικόνες είναι ένα κίνητρο ανακάλυψης, Γι αυτό μου αρέσει να τις ζωγραφίζω.. Νομίζω όμως ότι δεν χρειάζονται πολλές. Μόνο τόσες όσες είναι απαραίτητες για να κινητοποιήσουν την φαντασία των παιδιών. Πόσες φορές δεν αρχίσαμε να διηγούμαστε μια ιστορία σε ένα παιδί και να μας παρακολουθεί προσηλωμένο φτιάχνοντας την εικόνα στο μυαλό του. Μπαίνει έτσι σε μια ιστορία με τα δικά του μάτια και λαχταράει να μάθει την συνέχεια, στην αρχή ακούγοντάς μας και αργότερα μόνο του διαβάζοντας το βιβλίο.

 

Πιστεύετε ότι με τη ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας τα παιδιά αποφεύγουν την επαφή με το βιβλίο;

Η τεχνολογία έχει μπει στη ζωή των παιδιών. Είναι κάτι το αναπόφευκτο. Όταν από τα πρώτα χρόνια της ζωής του το παιδί θεωρήσει το βιβλίο καλό του σύντροφο τότε θα παραμείνει έτσι και αργότερα. Ένα στοιχείο που θα πρέπει να προσέξουμε εμείς οι γονείς είναι η δική μας σχέση με τον υπολογιστή μας. Αν το παιδί μας βλέπει εκεί προσηλωμένους με τις ώρες χωρίς να δείχνουμε κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα βιβλία θα κάνει και εκείνο το ίδιο με εμάς. Αυτό όμως που θεωρώ αρνητικό για την αγάπη των παιδιών προς το βιβλίο είναι το εκπαιδευτικό σύστημα που δεν παρακινεί τους μαθητές να διαβάσουν κάτι πέρα από τα σχολικά βιβλία μιας και αισθάνονται πολύ κουρασμένοι για να το κάνουν. Αν όμως αγαπηθούν τα σχολικά βιβλία τότε και τα υπόλοιπα θα αποκτήσουν άλλη θέση στην καρδιά τους.

 

Το διαδίκτυο έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας. Πιστεύετε ότι αυτό είναι το μέσο για την ανάδειξη του βιβλίου γενικά;

Το διαδίκτυο μπορεί να μας ανοίξει πολλούς δρόμους. Μαθαίνουμε, ενημερωνόμαστε για κάθε τι καινούργιο. Ανάμεσα σε όλα αυτά είναι και το βιβλίο. Έχω παρατηρήσει ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που γράφουν κι αυτό είναι υπέροχο. Έχουν δημιουργηθεί έτσι διάφορα σάιτ και μπλογκ όπου παρουσιάζονται παλαιότερα και νεότερα βιβλία και μαζί με αυτά οι δημιουργοί τους. Είναι κάτι που γίνεται με αγάπη και σεβασμό και δίνει την ευκαιρία να μάθουμε να ανταλλάξουμε τις απόψεις μας, να κάνουμε τις προτάσεις μας. Τους αξίζει ένα μεγάλο μπράβο! Επίσης γίνονται διάφοροι διαγωνισμοί. Όταν έμαθα ότι το βιβλίο μου προτάθηκε για τα βραβεία public χάρηκα! Δεν ήξερα πως λειτουργούσε ο διαγωνισμός και μαθαίνοντας ότι ήταν με ψήφους του κοινού είδα πόσοι άνθρωποι με υποστήριξαν μαθαίνοντας για το βιβλίο μου και τους ευχαριστώ πολύ. Αυτό ήταν πολύ ενθαρρυντικό για εμένα. Έτσι θα πω πως ναι το διαδίκτυο είναι μέσο ανάδειξης του βιβλίου γενικά.

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.