Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Συνέντευξη (Άννα Βερούλη, Νίκος Μιχαλόπουλος)

Συνέντευξη

1.Mέσα από τα βιβλία σας μεταδίδετε τις αξίες του αθλητισμού και λέτε στα παιδιά «Ονειρεύομαι, θέλω, μπορώ». Πείτε μας λίγα λόγια γιαυτό.

Ξεκίνησε σαν τίτλος της πρώτης μας σειράς βιβλίων το 2006 και μετατράπηκε σε σύνθημα μέσα από τις εκατοντάδες παρουσιάσεις των βιβλίων μας μέχρι σήμερα.

Και αυτό έγινε γιατί προφανώς άγγιξε μια ευαίσθητη χορδή μικρών και μεγάλων, αλλά και γιατί οι τρεις αυτές λέξεις συμπυκνώνουν πραγματικά το νόημα κάθε επιτεύγματος και τελικά της ουσίας της ζωής. Όλα ξεκινάνε από ένα όνειρο. Όσο το όνειρο πατάει στα πόδια του, τότε δεν μπορεί παρά να είναι θέληση και τελικά πίστη.

2.Tί σας εμπνέει περισσότερο;

Η καθημερινότητα, η προσωπική μας διαδρομή, οι εμπνευσμένες διαδρομές άλλων ανθρώπων και η σημερινή αγριότητα. Μπορείς να αντλήσεις και από τα καλά και από τα άσχημα. Στα πρώτα δίνεις την ψυχή σου και αφήνεσαι, στα δεύτερα δείχνεις την δύναμή σου και επιτίθεσαι με όσα μέσα διαθέτεις. Για άλλους είναι η καλλιτεχνία, για άλλους η μουσική, οι επιστήμες,οι τέχνες και άλλα πολλά. Για μας είναι ο αθλητισμός και ο λόγος.

3. Γράφετε συνήθως μαζί;

Την πένα την κρατάω εγώ (Νίκος), όμως με την Άννα δουλεύουμε μαζί, εξερευνούμε τα πλαίσια και τα θέματα, πραγματοποιούμε τις παρουσιάσεις μας, που για μας είναι αναπόσπαστο κομμάτι της γραφής μας και της ύπαρξής μας, συζητάμε ιδέες και προχωράμε. Είμαστε ομάδα χωρίς όμως ο ένας να καταπίνει τον άλλο.

4.Σύντροφοι στη ζωή και συνεργάτες . Πόσο δύσκολο είναι αυτό;

Στην πραγματικότητα για ένα ζευγάρι δεν είναι καλό να συνυπάρχει και επαγγελματικά, γιατί πολλά πράγματα μεταφέρονται από τον επαγγελματικό χώρο και στην σφαίρα της προσωπικής ζωής. Όμως για εμάς και ο αθλητισμός και η συγγραφή των βιβλίων μας δεν είναι στην πραγματικότητα η δουλειά μας. Δεν μπορούμε να το δούμε έτσι. Είναι το πάθος μας. Ζούμε απ’ αυτό,αλλά ζούμε και γι’ αυτό και αυτό κάνει την τεράστια διαφορά.

5.Tί ετοιμάζετε αυτή την περίοδο, δώστε μας μια μικρή γεύση.

Βρίσκεται στην υλοποίηση η specialedition του βιβλίου μας για την διατροφή ‘’ΠΕΝΤΕ ΣΩΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ ΚΛΕΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΨΥΓΕΙΟ’’ με την προσθήκη του cd με τα τραγούδια από την θεατρική παράσταση για να γιορτάσουμε την 17η έκδοσή του. Είναι σχεδόν και ένα εντελώς νέο βιβλίο δραστηριοτήτων για τους ‘’ΠΕΝΤΕ ΣΩΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ…’’ και ένα πολύ ιδιαίτερο βιβλίο-ημερολόγιο με κείμενα ενδιάμεσα θετικής σκέψης από την συγκλονιστική εμπειρία της φιλανθρωπικής ανάβασης μου στο Κιλιμάντζαρο (Νίκος) με την ομάδα της θρυλικής τεννίστριας Μαρτίνας Ναβρατίλοβα τον Δεκέμβριο του 2010. Ένα βιβλίο συγκινητικό, ανθρώπινο, απίστευτα επίκαιρο και προσαρμόσιμο στην ζωή και στις εμπειρίες του καθενός. Ένα βιβλίο για μικρά και πολύ μεγαλύτερα παιδιά, για το οποίο είμαι πολύ υπερήφανος και εγώ και η Άννα, που ήταν μια πολύ σημαντική δύναμη πίσω από την δική μου τότε προσπάθεια.

6.Πόσο πιστεύετε πως έχουν αλλάξει τα παιδιά από την εποχή που ήσασταν εσείς παιδιά;

Καθόλου όσο και πάρα πολύ. Τα παιδιά παραμένουν στην ουσία τους ίδια, ανεξάρτητα από τις εποχές και τα περιβάλλοντα. Όμως η ατμόσφαιρα και η πραγματικότητα γύρω από αυτά αλλάζει τις συνθήκες, τις προσφορές και τις απαιτήσεις και όλα αυτά είναι ικανά να παρασύρουν και τα ίδια τα παιδιά. Όμως ο εσωτερικός τους κόσμος είναι πάντα ο ίδιος. Τα παιδιά εξακολουθούν να κοιμούνται με ένα παραμύθι, εξακολουθούν να συγκινούνται με μια όμορφη ιστορία, εξακολουθούν να μαγεύονται από μία αλληγορία και μπορεί να γίνουν και εξαιρετικά σκληρά άθελά τους, απλά γιατί είναι ο εαυτός τους και κινούνται με την δύναμη της αλήθειας που ακόμα δεν έχει προλάβει να λειανθεί και να μετατραπεί σε κάτι άλλο για κοινωνικούς κυρίως λόγους.

7.Ποιά ήταν τα αγαπημένα σας βιβλία όταν ήσασταν παιδιά;

Εδώ είναι το ανορθόδοξο και το αστείο.

Άννα: ‘’To μολυβένιο στρατιωτάκι’’.Νίκος: ‘’Το κοριτσάκι με τα σπίρτα’’.

8. Tί θα λέγατε στον κόσμο ότι αντιπροσωπεύει η παιδική λογοτεχνία;

Την διάθεση των μεγάλων να ξαναγίνουν παιδιά.Ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν έλεγε πως τα παραμύθια γράφονται για να κοιμούνται τα παιδιά και να ξυπνάνε οι μεγάλοι.

9. Τι πιστεύετε για την εξέλιξη της τεχνολογίας (e-books) και πόσο σας επηρεάζει;

Άννα: Ομολογώ πως δεν την έχω συνηθίσει και ακόμα λίγο με ενοχλεί. Είμαι πολύ δεμένη με το χαρτί, το εξώφυλλο, το τσάκισμα της σελίδας, την ανάμνηση της αφιέρωσης και της σημείωσης, την μυρωδιά και το άγγιγμα, αλλά η ζωή προχωράει.

Νίκος: Συμφωνώ για όλα τα παραπάνω, που είναι τόσο ρομαντικά και τρυφερά όμως πρέπει να δούμε και το θετικό της ιστορίας. Την δυνατότητα της εύκολης μετακίνησης, την ευκολία της περισσότερης ύλης, την χρήση λιγότερου χαρτιού και άρα μικρότερης καταστροφής του περιβάλλοντος, την δυνατότητα εμπλουτισμού του λόγου, ώστε να γίνει πιο δελεαστικό και παιχνιδιάρικο για το παιδί. Οφείλουμε να προχωρήσουμε μαζί με τα πράγματα. Σίγουρα είμαστε παιδιά μιας άλλης εποχής, αλλά προσπαθούμε να προσαρμοστούμε και να εξελιχθούμε.

10.Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα;

Να είναι ο εαυτός του. Να μείνει πιστός στις αλήθειες του. Να μην ξεπουλήσει την εσωτερικότητά του για εμπορικούς λόγους, ούτως ή άλλως στη Ελλάδα πλούσιος από το βιβλίο δεν μπορείς να γίνεις και να μην πιεστεί ποτέ για να γράψει κάτι. Το γράψιμο είναι μια εσωτερική ανάγκη. Υπάρχει μέσα σου για όσους μπορούν να εκφράζονται με αυτό τον τρόπο, ακόμα και όταν κάποιες φορές σωπαίνεις. Όταν όμως έχεις να πεις κάτι και δεν μπορείς να το κρατήσεις άλλο, ασφυκτιώντας, γιατί θες να το εκφράσεις και να το μοιραστείς, αυτό λέγεται έμπνευση και τότε είσαι πραγματικά ευτυχισμένος.

 

1 Σχόλιο

Σχολίασε
  1. πριν από 7 χρόνια giorgo

    telio

    Απάντησε

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.