Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Τα διαφορετικά! Όποια κι αν είναι αυτά! (Ο Τρεχαλητής και η Τίποτα)

Τίτλος: Ο Τρεχαλητής και η Τίποτα

Συγγραφέας: Κατερίνα Παπαγαρυφάλλου

Εικόνες: Θέντα Μιμηλάκη

Εκδόσεις: Μεταίχμιο

«Εκείνος έχει ρόδες για πόδια. Στα όνειρά του είναι ο Τρεχαλητής. Εκείνη τη φωνάζουν όλοι Τίποτα. Στα όνειρά της έχει τα πάντα. Όταν ο Τρεχαλητής και η Τίποτα κοιτάζονται, θα καταλάβουν...Εκείνος ότι οι ρόδες του αμαξίδιού του μπορούν να γίνουν και φτερά. Εκείνη ότι, αν κατακτήσει ένα μικρό κάτι, μπορεί να κάνει τα πάντα. Και τότε θα κάνουν μια καινούργια αρχή με τα δύο Τ ενωμένα.»

Ο Τρεχαλητής είναι ένα όμορφο αγόρι που ονειρεύεται συνεχώς. Ονειρεύεται να τρέχει, να ανεβαίνει στη ρόδα του λούνα παρκ, να είναι ευτυχισμένος. Είναι και πολύ έξυπνος και καλός μαθητής. Μπορεί να διηγηθεί πολέμους και μάχες, να διαβάσει τις πιο δύσκολες λέξεις. Τί του λείπει του Τρεχαλητή; Του λείπουν τα πόδια του. Αντί για αυτά έχει δύο μεγάλες ρόδες που τις σπρώχνει δυνατά για να πάει σχολείο. Η χειρότερη ώρα γι’ αυτόν είναι το διάλλειμα. Όταν παρακολουθεί από το παράθυρο της τάξης τους συμμαθητές του να τρέχουν, να παίζουν και να γελούν κι εκείνος είναι μόνος.

Η Τίποτα είναι ένα κορίτσι με καστανά μάτια, συνηθισμένο, που ονειρεύεται συνεχώς. Ονειρεύεται ότι η τσάντα της είναι πάντα γεμάτη, ότι όλοι την κοιτούν με θαυμασμό, ότι έχει πάντα στα χείλη της ένα αστραφτερό χαμόγελο, ότι υπάρχει. Γιατί για την Τίποτα, η λέξη Τίποτα καθορίζει τη ζωή της. Όταν ο δάσκαλος της μιλάει εκείνη δεν απαντάει τίποτα. Η τσάντα της δεν έχει τίποτα μέσα και το χειρότερο...όταν την ρωτάνε «τι έχεις και κλαις» εκείνη απαντάει «Τίποτα». Κι όμως η Τίποτα φτιάχνει τις πιο όμορφες ζωγραφιές με την φαντασία της: «Στο τετράδιό της τα γράμματα είναι λουλούδια που χαμογελούν στο ανοιξιάτικο φως. Οι αριθμοί είναι μικρά ανθρωπάκια από χιόνι που λιώνουν στον ήλιο».

Ο Τρεχαλητής και η Τίποτα θα συναντηθούν με την πρώτη ευκαιρία. Το θέλουν και οι δύο αλλά δεν το τολμούν. Μια δυνατή φιλία θα αναπτυχθεί μεταξύ τους επειδή έχουν τόσα πολλά να δώσουν και τόσα πολλά να πουν. Ο Τρεχαλητής θα γεμίσει την Τίποτα με μολύβια, τετράδια, καραμέλες και θα την βοηθήσει στα μαθήματά της. Η Τίποτα θα σπρώξει το καρότσι του Τρεχαλητή στην αυλή και το διάλλειμα θα γίνει η πιο ευτυχισμένη ώρα. Θα του ζωγραφίζει με τα μολύβια της τις πιο όμορφες ζωγραφιές που θα μπορούσε να φανταστεί.

Στο Ο Τρεχαλητής και η Τίποτα η Κατερίνα Παπαγαρυφάλλου μας μιλά με λόγο ποιητικό και σε συνδυασμό με την ονειρική εικονογράφηση της Θέντας Μιμηλάκη το αποτέλεσμα είναι ένα τρυφερό, ονειρικό ανάγνωσμα που χαϊδεύει τα αυτιά και το συναίσθημα. Δύο παιδιά που συναντούμε σε κάθε σχολείο. Ένα παιδί με αναπηρία (είτε σωματική, είτε νοητική) που καθορίζεται από αυτήν. Που τολμά μόνο στα όνειρά του να την διαψεύσει, να της βγάλει τη γλώσσα και να ονομάσει τον εαυτό του Τρεχαλητή. Και ένα παιδί αόρατο. Ίσως επειδή είναι υπερβολικά ντροπαλό, ίσως επειδή έχει οικογενειακά προβλήματα, ίσως επειδή ζει σε συνθήκες φτώχιας. Και όλα αυτά το καθορίζουν. «Είμαι ένα τίποτα». Κι όμως...αυτό που τους λείπει δεν είναι ούτε τα γερά πόδια, ούτε τα μολύβια και οι καραμέλες. Τους λείπει η παρέα, η φιλία, η συντροφικότητα. Τους λείπει το μοίρασμα. Γιατί μέσα από αυτό παίρνουμε υπόσταση, μέσα από αυτό βγάζουμε φτερά, είμαστε εμείς και όχι το Τίποτα.

Ο Τρεχαλητής και η Τίποτα μας εμπνέει να κοιτάξουμε τον διπλανό μας αλλά και μέσα μας. Να αναζητήσουμε σε αυτόν και σε εμάς σημάδια ενός Τρεχαλητή και μιας Τίποτα. Μήπως ήρθε η ώρα να κάνουμε μια καινούργια αρχή με τα δύο Τ ενωμένα;

Αναζητήστε το και αφήστε το να σας χαϊδέψει την ψυχή.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.