Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Τα διαφορετικά! Όποια κι αν είναι αυτά! (Αζδάρ)

 

Τίτλος: Αζδάρ

Κείμενο και εικονογράφηση: Marjane Satrapi

Εκδόσεις: Επόμενος Σταθμός

«Η χώρα της Ματίλδης ήταν μία από τις πιο όμορφες χώρες του κόσμου. Όλες οι μέρες κυλούσαν ήρεμα για όλους, και τους προστάτευε ένας σοφός και καλοκάγαθος βασιλιάς.

Ένα πρωινό, το έδαφος άρχισε να τρέμει τόσο δυνατά…που αναστατώθηκε το σύμπαν. Ο βασιλιάς απευθύνθηκε στην Ματίλδη: -Πρόκειται για δουλειά του δράκου Αζδάρ που ζει στο κέντρο της Γης. Άραγε γιατί θύμωσε; Μικρό μου κοριτσάκι, θα πας κάτω στην Γη, θα συναντήσεις τον Αζδάρ και θα τον ρωτήσεις, για να μάθουμε κι εμείς…»

Το όμορφο αυτό παραμύθι μας αποκαλύπτει την παιδική πλευρά της γνωστής μας από το κόμικ Περσέπολις αλλά και την ταινία Κοτόπουλο με Δαμάσκηνα, Ιρανής Μαρτζάν Σατραπί.

Ο δράκος Αζδάρ μένει στο κέντρο της Γης. Δεν ενοχλεί κανέναν παρά τις φήμες που διαδίδονται. Έχει μόνο ένα πρόβλημα, σοβαρό…Πονάει η πλάτη του…

Η Ματίλδη ζει σε μια υπέροχη χώρα, με πύργους, ποτάμια, έναν σοφό βασιλιά και όλων των ειδών τα ζώα. Μια μέρα το έδαφος άρχισε να τρέμει και έρχονται τα πάνω κάτω….Όχι μόνο αναποδογυρίζουν τα πάντα αλλά και άνθρωποι και ζώα αλλάζουν μορφή με αποτέλεσμα να μιλάμε για το χελωνόσκυλο και για το αρκουδοκουκουβάκι!

Μόνο η Ματίλδη παραμένει ίδια γιατί εκείνη την ώρα δεν πατούσε στην Γη, έκανε σκοινάκι…

Έτσι, ο σοφός βασιλιάς (που εντωμεταξύ λόγω του χαλασμού είχε αποκτήσει τρία μάτια) της αναθέτει αποστολή… να κατεβεί στο κέντρο της Γης και να βρει τον υπεύθυνο, τον δράκο Αζδάρ.

Με θάρρος η Ματίλδη παίρνει τον δρόμο για το κέντρο της Γης όπου πρώτα συναντά τον απαίσιο και τρομερό Μέγα Δαίμονα. Τον κοιμίζει σαν πουλάκι χωρίς δυσκολία και διαπιστώνει ότι δεν ήταν τελικά και τόσο κακός… Μετά από γνωριμίες με τζίνια, μάγισσες και παράξενα πλάσματα με κέρατα, που της ζήτησαν βοήθεια και αυτή απλόχερα τους την έδωσε, φτάνει επιτέλους και στον δράκο Αζδάρ… Πραγματικά, ήταν τόσο πονεμένος από τα μηχανήματα που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι για να ανοίγουν πηγάδια στην Γη, που είχε σπάσει τον αυχένα του και τον είχαν πάρει τα κλάματα. Ευτυχώς, η Ματίλδη είχε μαζί της το σκοινάκι της και με αυτό έλυσε με έναν μαγικό τρόπο το πρόβλημά του…

Το οικολογικό αυτό παραμύθι της Σατραπί έχει παιδαγωγικές αλλά και ψυχολογικές προεκτάσεις. Μέσα από τον Περσικό μύθο του Αζδάρ, τα παιδιά μαθαίνουν για τους σεισμούς αλλά κυρίως ότι την Γη μας πρέπει να την φροντίζουμε, να της συμπεριφερόμαστε με σεβασμό και αγάπη, να την κανακεύουμε, γιατί διαφορετικά εκείνη αντιδρά παρά την θέλησή της.

Ο μύθος του Αζδάρ καταφέρνει όμως και κάτι άλλο. Μέσα από την παιδικότητα, την αφέλεια και την καθαρή ματιά της Ματίλδης, μπορούμε να επαναπροσδιορίσουμε τί είναι καλό και τί φυσιολογικό, τί είναι κακό και τί τρομακτικό. Και βλέπουμε ότι τελικά οι άνθρωποι και τα φαινόμενα παίρνουν την μορφή που εμείς οι ίδιοι θέλουμε να τους προσδώσουμε...Πάντως, ο παρεξηγημένος δράκος Αζδάρ «παραμένει, παρά τα όσα λέγονται, ο αγαθός φύλακας της Γης που φροντίζει για μας όταν αποκοιμιέται…» (Μαρτζάν Σατραπί)

Η εικονογράφηση του βιβλίου, χαρακτηριστική της Σατραπί, καθιστά την έκδοση αυτή ένα μικρό έργο τέχνης.

 

 

 

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.