Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Ζήτω η Περιέργεια!!! (Το αίνιγμα της Σφίγγας)

Γράφει ο Μερκούριος Αυτζής

«Τα τέρατα της ελληνικής μυθολογίας μιλούν για τον εαυτό τους. Μην τα φοβάσαι. Γνώρισέ τα…» μας λέει ο συγγραφέας Κώστας Πούλος στο οπισθόφυλλο του βιβλίου του «Το αίνιγμα της Σφίγγας». Είναι το δεύτερο βιβλίο του συγγραφέα και το τέταρτο της σειράς Μυθολογικά Παραμύθια που παρουσιάζουμε, καθώς επιχειρείται μια καινούρια «ανάγνωση» των αρχαίων ελληνικών μύθων, με έντονη τη διάθεση της ανατροπής. Στην ίδια σειρά κυκλοφορούν και άλλα δύο βιβλία του Κώστα Πούλου με θέμα τα τέρατα.

Το αίνιγμα της Σφίγγας

Συγγραφέας: Κώστας Πούλος

Εικονογράφηση: Σοφία Παπαδοπούλου

Εκδόσεις: Μεταίχμιο 2015

Στο συγκεκριμένο βιβλίο δε γίνεται λόγος για κάποιον ήρωα και τα κατορθώματά του, αλλά για ένα «τέρας», τη Σφίγγα, που, αν και δε μονοπωλεί, σίγουρα προκαλεί το ενδιαφέρον των παιδιών.

Όπως και στο προηγούμενο που παρουσιάσαμε, αφηγητής δεν είναι κάποιος άνθρωπος αλλά το ίδιο το τέρας. Στην περίπτωσή μας η Σφίγγα Ναξία, οπότε και δράττεται της ευκαιρίας να αυτοσυστηθεί και να μιλήσει για τον εαυτό της με τα καλύτερα λόγια. Μας λέει πως είναι όμορφη και πως εμείς οι άνθρωποι δεν μπορούμε να αποκτήσουμε τα κάλλη της˙ το λιονταρίσιο κορμί, τα φτερά του αετού και τη φιδίσια ουρά της.

Μας δίνει πληροφορίες για την ίδια και την ιστορία της, για το σόι της, τις άλλες σφίγγες που είναι πολλές. Και με την ίδια αφοπλιστική εξομολόγηση μας λέει πως δεν είναι τέρατα. Παραδέχεται πως τα παλιά χρόνια μερικές έτρωγαν κι από κανέναν άνθρωπο, αλλά τώρα «οι περισσότερες κάνουν μια ήσυχη ζωή μέσα στα μουσεία».

Στο σημείο αυτό ο Κώστας Πούλος αναθέτει στη Ναξία το ρόλο της ξεναγού του Μουσείου των Δελφών. Και ο αναγνώστης με τη ματιά της αφηγήτριας ξεναγού μεταφέρεται στο χώρο και μέσα από γρίφους και αινίγματα, που αρέσουν πολύ στη Σφίγγα, αλλά και στα παιδιά, πληροφορείται για τους κανονισμούς του μουσείου, τους άλλους ξεναγούς, τους επισκέπτες και φυσικά γνωρίζει και άλλα αγάλματα, όπως ο Ηνίοχος και οι Κούροι από το Άργος. Η Σφίγγα δεν παραλείπει να μιλήσει και για άλλες διάσημες Σφίγγες, για τη Σφίγγα της Γκίζας για παράδειγμα που ήταν η πιο σκληρή απ’ όλες.

Ενδιαφέρουσα είναι και η χρήση των αινιγμάτων που παρεμβάλει ο συγγραφέας. Μπορούν εύστοχα να αξιοποιηθούν μέσα στην τάξη και να δημιουργήσουν μια ευχάριστη παιδαγωγική ατμόσφαιρα.

Το κείμενο αποκτά αμεσότητα και γίνεται ακόμα πιο οικείο χάρη στην πολύ πετυχημένη πρωτοπρόσωπη αφήγηση. Εύστοχη και εύχρηστη είναι και η περιήγηση/χαρτογράφηση της ευρύτερης περιοχής γύρω απ’ το Μουσείο των Δελφών, οπότε το γεωγραφικό περιβάλλον γίνεται συνέχεια του ανθρωπογενούς.

Η εικονογράφηση της Σοφίας Παπαδοπούλου προεκτείνει το κείμενο, το κάνει ακόμα πιο γοητευτικό, είναι αριστοτεχνική. Και βεβαίως με τα πινέλα της η εικονογράφος αποτυπώνει εύστοχα αυτό που με λόγια προσπαθεί να πει η Σφίγγα. Μας παρουσιάζει δηλαδή εικονιστικά μια πανέμορφη Σφίγγα, δίνοντας έμφαση στην ομορφιά και την ευφυΐα της.

Πρόκειται για ένα άρτιο κείμενο (μυθολογικό παραμύθι), με πλούσιο πληροφοριακό υλικό και δραστηριότητες που δεν κουράζουν. Ένα αξιόλογο βιβλίο γνώσεων κατάλληλο για να αξιοποιηθεί και μέσα στην τάξη.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.