Ζήτω η περιέργεια! Μα πού πήγαν οι νυχτερίδες;

Ζήτω η περιέργεια!

Μα πού πήγαν οι νυχτερίδες;

 

Συγγραφέας: ΣύρμωΜιχαήλ

Εικονογράφος: Ίρις Σαμαρτζή

Εκδόσεις: Μεταίχμιο

2012

 

Τα βιβλία με οικολογικό περιεχόμενο ή μήνυμα είναι μια κατηγορία που τα τελευταία χρόνια ολοένα και μεγαλώνει. Ενώ όμως ο αριθμός των σχετικών τίτλων ανεβαίνει σταθερά, δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο και για το ποιοτικό επίπεδο των κειμένων. Ένας τομέας που έχει δώσει μικρά αριστουργήματα, έχει δυστυχώς σήμερα συμπεριλάβει και πολλά βιβλία που στην καλύτερη περίπτωση μόνο μέτρια, άχρωμα ή αδιάφορα θα μπορούσε να τα χαρακτηρίσει κανείς.

Οι Νυχτερίδες, λοιπόν, της Σύρμως Μιχαήλ με την εξαίρετη εικονογράφηση της Ίριδας Σαμαρτζή, ήρθαν σαν μια μικρή και πολύ ευχάριστη έκπληξη. Και θα πρέπει κανείς να ευχαριστήσει τις εκδόσεις Μεταίχμιο που συμπεριέλαβαν αυτό το βιβλίο στο πρόγραμμά τους έγκαιρα, έτσι ώστε να το δούμε στους πάγκους των βιβλιοπωλείων στις αρχές του 2012, της χρονιάς δηλαδή που είναι αφιερωμένη ακριβώς στις Νυχτερίδες. Που ναι, είναι ένα είδος απειλούμενο, το οποίο πρέπει κατ’ αρχήν να γνωρίσουμε, να συμπαθήσουμε κι ύστερα να  βοηθήσουμε.

 

Ένα από τα δέκα ζωϊκά είδη που κινδυνεύουν να εξαφανιστούν στην Ευρώπη είναι και η νυχτερίδα. Κι είναι από τα δέκα αυτό που ζει πιο κοντά στον άνθρωπο, σχεδόν δίπλα του. Αλλά πόσο καλά τα ξέρουμε αυτά τα μικρά πλασματάκια, που ενώ πετούν πουλιά δεν είναι; Νυχτερίδες υπάρχουν παντού, συνολικά πάνω από 1200 διαφορετικά είδη. Επειδή, όμως, είναι πλάσματα της νύχτας, σπάνια τις βλέπουμε, ακόμα πιο σπάνια τις σκεφτόμαστε και σχεδόν ποτέ δεν τις αναζητάμε. Είναι οι «παρεξηγημένες» της συντροφιάς. Κι έτσι χρειάστηκε το Έτος της Νυχτερίδας, το 2012, για να προσέξουμε πως ο αριθμός τους μειώνεται δραματικά, πως οι πληθυσμοί τους κινδυνεύουν να εξαφανιστούν.

 

Η συγγραφέας μας, λοιπόν, γνωρίζει, συμπαθεί, αγαπάει τις νυχτερίδες. Και με το βιβλίο της σίγουρα τις βοηθάει! Γιατί μας παρασέρνει χωρίς κόπο και χωρίς προσπάθεια από μέρους μας να τις αγαπήσουμε κι εμείς. Οι γνώσεις της περνούν αβίαστα μέσα στις σελίδες μιας περιπέτειας που στέκει γερά στα πόδια της, χτισμένη με προσοχή, κέφι και αγάπη.  Παρά την κούραση των οικολογικών θεμάτων το βιβλίο «Μα πού πήγαν οι νυχτερίδες;» καταφέρνει να διαχειριστεί το υλικό του με ζωντάνια και γνώση. Πρόκειται για την πρωτοπρόσωπη αφήγηση μιας μικρής νυχτερίδας, που περιγράφει πολλά και διάφορα από τη ζωή της, χωρίς να προξενεί πλήξη ή κούραση στον νεαρό (ή και τον μεγαλύτερο) αναγνώστη. Δεν έχει τίποτα περιττό, ενώ όλα όσα λέει είναι καλοζυγισμένα και ευχάριστα δοσμένα.

Ξυπνώντας από τη χειμερία της νάρκη ανακαλύπτει οτι ο κόσμος της αλλάζει – και μάλιστα ανησυχητικά. Ανεξήγητα συμβάντα διαδέχονται το ένα το άλλο, καθώς ο αριθμός των νυχτερίδων στην περιοχή μειώνεται και ένα περίεργο κύμα δηλητηριάσεων ταράζει την καθημερινότητα τη δική της και των φίλων της. Η ηρωίδα θα αναλάβει μαζί τους να λύσει το μυστήριο και να σώσει την αποικία της από τους κινδύνους που την απειλούν.

Η ηρωίδα-αφηγήτρια πετυχαίνει έναν προσωπικό και ζωντανό τρόπο ομιλίας, που επειδή είναι ευχάριστος γίνεται και πειστικός. Διαβάζεται μονορούφι, από μικρούς και μεγάλους.

Η λιτή, φωτογραφική σχεδόν, αλλά ευφάνταστη και ευρηματική εικονογράφηση συνοδεύει άψογα το βιβλίο, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά πως η Ίρις Σαμαρτζή διανύει μια γόνιμη και δημιουργική περίοδο.

 

Το βιβλίο της Σύρμως Μιχαήλ «Μα πού πήγαν οι νυχτερίδες» κερδίζει με τον καλύτερο τρόπο το στοίχημα όλων των βιβλίων γνώσεων: μας μεταδίδει γνώσεις χωρίς να μας βάζει στο θρανίο. Μας δίνει την ευκαιρία να πλησιάσουμε τις νυχτερίδες μ’ έναν τρόπο καινούργιο και ζεστό, μας ανοίγει την πόρτα για να τις γνωρίσουμε και να τις συμπαθήσουμε. 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.