Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Διαβάζω & Δημιουργώ (Το κλουβί με τα όνειρα)

Διαβάζω…

Eύη Γεροκώστα, «Το κλουβί με τα όνειρα», Εικονογράφηση: Αιμιλία Κονταίου, Εκδόσεις Καλέντη, Αθήνα, 2018

«Πού κλείνουν τα παιδιά τα όνειρά τους για να μη τους τα πάρουν; Μα φυσικά σε ένα κλουβί με κάγκελα από ξυλαράκια βανίλιας και κανέλας. Όμως αυτό το κλουβί δεν έχει κλειδί, ούτε κλειδαριά, γιατί τα όνειρα, όπως οι επιθυμίες μας και οι αλήθειες, δε φυλακίζονται».

Η Εύη Γεροκώστα είναι πολλά πράγματα στη ζωή της και όλα ξεχωριστά. Αλλά αυτό που νομίζω ότι τη χαρακτηρίζει περισσότερο απ’ όλα είναι ο τρόπος με τον οποίο τα προσεγγίζει και τα επεξεργάζεται μέσα της και ο τρόπος με τον οποίο τα επικοινωνεί προς τα έξω: με μία άδολη και διακριτική ευγένεια και καθαρότητα, με μία αγάπη γεμάτη γλυκύτητα και καλαισθησία. Και ως αφηγήτρια και παραμυθού, με μια ιδιαίτερη γοητεία.

Σε αυτό της το παραμύθι δεν υπάρχει ξεκάθαρο θέμα. Ή μάλλον υπάρχει το θέμα που αποφασίζει ο αναγνώστης ότι θέλει να έχει αυτό το παραμύθι. Ένα μικρό παιδί θα εστιάσει στην παραδοξότητα του ευρήματος του κλουβιού που φοράει η κεντρική ηρωίδα της στο κεφάλι και στο λεκτικό παιχνίδι με μοιάζει με την κολοκυθιά: «Γιατί φοράς κλουβί; Και τι να φορέσω;». Ένα καπέλο μάγισσας, αν όχι καπέλο μάγισσας τότε ένα σκουφί, αν όχι σκουφί τότε ένα στέμμα, αν όχι στέμμα, τότε μια μεταξωτή κορδέλα και πάει λέγοντας. Ένας μεγαλύτερο παιδί και ένας έφηβος θα προσπαθήσει να «ξεκλειδώσει» και να ερμηνεύσει τα μυστικά και τις αλληγορίες του παραμυθιού και να τις συσχετίσει με τα δικά του βιώματα. Ένας ενήλικος ίσως αφεθεί να ανασύρει στην επιφάνεια και να αποκαλύψει το παιδί που κρύβει μέσα του. Ή θα επιχειρήσει να πλησιάσει χαμογελώντας περισσότερο τα δικά του παιδιά ως γονιός. Ένας υπερήλικος μπορεί να το αφηγηθεί στα εγγόνια του σαν να είναι η ιστορία της δικής του ζωής. Το βέβαιο είναι ότι κανείς δεν θα μείνει ασυγκίνητος μπροστά σε αυτό το παραμύθι που μιλάει για το δικαίωμα όλων μας στο όνειρο, στην ιδεατή και ιδανική ζωή μας και σε όλα όσα της προσδίδουν αξία, στόχο και νόημα.

Για όσο κρατάει η ανάγνωση αυτού του υπέροχου παραμυθιού, θα είστε παιδιά. Φροντίστε να μην το ξεχάσετε. Η πολύχρωμη, παραστατική, σχεδόν ναϊφ και «εξωτική» εικονογράφηση της Αιμιλίας Κονταίου είναι παρούσα επάξια πλάι στο κείμενο, αφήνοντάς του το χώρο που χρειάζεται για να «αναπνεύσει» και να συνομιλήσει δημιουργικά με τον αναγνώστη.

 

…και Δημιουργώ!

! Προτρέψτε τα παιδιά να διαλέξουν ένα από τα αντικείμενα που προτείνει στην ηρωίδα του παραμυθιού ο συνομιλητής της να φορέσει στο κεφάλι της αντί για κλουβί και να προσπαθήσουν να γράψουν τη δική του ιστορία σε δέκα προτάσεις. Μπορούν να εργαστούν ατομικά, σε ζευγάρια ή τριάδες. Όταν μοιραστούν στην ολομέλεια τις ιστορίες τους μία νέα, πολυεπίπεδη αφήγηση θα έχει γεννηθεί, για να τη μοιραστούν όλοι με όλους.

" Προτείνετε στα παιδιά να αξιοποιήσουν ποικίλα υλικά από την ανακύκλωση (χαρτιά, χαρτόνια, νήματα, υλικά από τη φύση, κ.ά.) για να κατασκευάσουν τα δικά τους φανταστικά αξεσουάρ κεφαλιού, όπου με ξεχωριστό τρόπο επάνω στο καθένα θα έχουν καταγράψει τα όνειρά τους για το μέλλον τους. Μπορεί να οργανωθεί μία έκθεση αυτών των «ονειροκαπέλων» και να ψηφιστούν τα τρία πιο πρωτότυπα και ενδιαφέροντα.

J Προτείνετε στα παιδιά να κάνουν μία έρευνα στο διαδίκτυο για τις «ονειροπαγίδες» στις παραδόσεις των Ινδιάνων και να αυτοσχεδιάσουν θεατρικά εμπνεόμενα από αυτές. Μπορούν να χωριστούν σε ομάδες και να σχηματίσουν με τα σώματά τους ένα τεράστιο κλουβί μέσα στο οποίο θα μπαινοβγαίνουν προσωποποιημένα όνειρα κι επιθυμίες κατά βούληση. Τα «καλά» θα γίνονται αντικείμενο θερμής υποδοχής από τους κλειδοκράτορες του κλουβιού και τα «κακά» θα εμποδίζονται να εισέλθουν και θα απωθούνται.

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.