O Mαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Βιβλιοπαιχνιδίσματα (Η παράξενη αγάπη του αλόγου και της λεύκας)

 Η ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΑΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΕΥΚΑΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ:ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΥΛΩΤΗΣ

ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΟΣ: ΦΩΤΕΙΝΗ  ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ:ΠΟΛΑΡΙΣ  2011

Λίγα λόγια για το περιεχόμενο

Η ζωή αρχίζει να χαμογελάει στη μοναχική λεύκα, όταν το άσπρο άλογο εμφανίζεται στο λιβάδι. Μια παράξενη αγάπη γεννιέται, που άλλοι την κοροϊδεύουν και άλλοι τη θαυμάζουν.

Ύστερα από ένα σωρό δοκιμασίες, όταν το ολοστρόγγυλο φεγγάρι τους χαρίζει τη μαγική χρυσόσκονη, που θα τα κάνει ίδια για να χαρούν την αγάπη τους χωρίς εμπόδια, τότε αυτά, με μια φωνή, θα του δώσουν μιαν απάντηση ολότελα απρόσμενη.

Θαυμάσιο, τρυφερό, αισθαντικό, με άμεση απήχηση στα παιδιά. Θα μπορούσε να γίνει αφορμή για να μιλήσει κάποιος  για τη διαφορετικότητα και την αποδοχή. Σίγουρα μια πολύ καλή πρόταση για διάβασμα!!

Όταν τους δίνεται η ευκαιρία με τη μαγική χρυσόσκονη, το άλογο και η λεύκα θέλουν να  παραμείνουν όπως είναι. Ούτε και θέλουν να αλλάξει το ταίρι τους. Σέβονται την ατομική  διαφορετικότητα  και δίνουν χώρο στον άλλο, να ζήσει  και να απολαύσει τη μοναδικότητά του. Τα παιδιά μίλησαν για διακρίσεις κάθε τύπου, ανέφεραν κι άλλα ζευγάρια που για κάποιο λόγο θα έμοιαζαν στο άλογο και τη λεύκα και σκέφτηκαν πως, ο κόσμος είναι όμορφος γιατί κανείς δε μοιάζει σε κανένα. Ο καθένας  έχει μοναδικά χαρακτηριστικά, γι αυτό  και είναι όμορφος.

Ανάμεσα στις δραστηριότητες που έγιναν με τα παιδιά της Στ’ τάξης, ήταν:

1) η δίκη του βιβλίου, η οποία δραματοποιήθηκε και παρουσιάστηκε στην 1η γιορτή Φιλαναγνωσίας, που έγινε στο Δ. Σ.  Ζηπαρίου την τελευταία μέρα (Στ3)

2) η δημιουργία ενός παραμυθιού με τίτλο «Ένα παράξενο ζευγάρι», με εικονογράφηση, από τα παιδιά του ΣΤ2. Μπορείτε να διαβάσετε το παραμύθι πιο κάτω.

Πολλές ευχές για καλές διακοπές και να έχετε  ένα όμορφο καλοκαίρι. Και μην ξεχνάτε: Οι καλύτεροι φίλοι των διακοπών, είναι τα βιβλία.

 

Ένα παράξενο ζευγάρι

        Μια φορά κι έναν καιρό  σε μια γειτονιά της πόλης, ζούσε σε μια μονοκατοικία με έναν πανέμορφο κήπο, μια σκυλίτσα, η  Μπέλλα.

Ήταν ένα κάτασπρο κανίς, με απαλό τρίχωμα που γυάλιζε στον ήλιο΄ Είχε δυο μπλε χαντρούλες για μάτια και της άρεσαν πολύ τα παιχνίδια ,ειδικά αυτά με την αγαπημένη της ροζ μπαλίτσα. Ήταν μέλος της οικογένειας Ρόμπινσον και η ζωή της θα ήταν απόλυτα ευτυχισμένη...αν δεν υπήρχε ο ενοχλητικός γάτος στο διπλανό σπίτι. Δίπλα έμενε η οικογένεια Ντάνκαν με τα τρία τους παιδιά και το Ντιέγκο.

        Ο Ντιέγκο ήταν ο κανελής γάτος του σπιτιού. Συνήθως τεμπέλιαζε στον ήλιο, κουνώντας πότε πότε τ' αυτιά και την ουρά του τεμπέλικα!

Θα πρέπει επίσης να αναφέρουμε ,πως ο Ντιέγκο ήταν  ένας ορκισμένος εργένης! Αντιπαθούσε την οικογενειακή ζωή! Δεν είχε ποτέ σκοπό να δημιουργήσει δική του οικογένεια ,αλλά ήθελε να ζήσει μια ζωή γεμάτη περιπέτειες, χωρίς δεσμεύσεις και υποχρεώσεις. Κάθε φορά που έβλεπε κάπου μια γατοοικογένεια σκεφτόταν :" Βρε για κοίτα κάτι κορόιδα που υπάρχουν αντί να ευχαριστιούνται τη ζωή, φροντίζουν γατούλες και γατάκια". Και γυρνούσε την πλάτη του επιδεικτικά.

        Τώρα θα μου πείτε,  για ποιο λόγο ο  γάτος ενοχλούσε τη σκυλίτσα;

Κάθε φορά που η Μπέλα ξεκουραζόταν, παίρνοντας έναν υπνάκο για λόγους ομορφιάς, ο Ντιέγο ανέβαινε στα κεραμίδια και νιαούριζε συνεχόμενα κι εκνευριστικά. Το αποτέλεσμα; Μαύροι κύκλοι κάτω από τα μάτια της και  πολλή  νευρικότητα που έκανε το τρίχωμά της να πετάει και να μη στρώνει. Ή  όταν άφηνε την κόκκινη μπαλίτσα της  στον κήπο, ο γάτος ερχόταν και έπαιζε , ώσπου η Μπέλλα έπαιρνε είδηση και τότε τον κυνηγούσε μέχρι να διώξει τον εισβολέα απ΄ τα  λημέρια της. Μα το χειρότερο ήταν ,όταν ο σκανταλιάρης γείτονας με τις βελούδινες πατούσες , ερχόταν αθόρυβα κι έτρωγε απ΄ το φαγητό που άφηνε η Μπέλλα στο πιατάκι της. Αυτό την έκανε πραγματικά έξαλλη.

Ο Ντιέγκο απ΄ την άλλη πλευρά διασκέδαζε αφάνταστα κάθε φορά που κατάφερνε να την εκνευρίσει

Έτσι περνούσε ο καιρός… ώσπου η Ντέμπυ, η κόρη της οικογένειας Ρόμπινσον  χρειάστηκε να φύγει για σπουδές. Η κοπέλα είχε ιδιαίτερη σχέση με τη σκυλίτσα και αγαπούσαν η μία την άλλη πάρα πολύ. Η Μπέλλα την περίμενε υπομονετικά κάθε μέρα να γυρίσει από το σχολείο και συχνά την περίμενε στη στάση. Κι όταν την έβλεπε… εκεί να δεις χαρές!! Πήγαιναν βόλτες κι έπαιζαν πολύ. Επίσης το κορίτσι τη φρόντιζε καθημερινά, αφού περιποιούνταν το τρίχωμα  και τα νύχια της . Όλη η οικογένεια ήξερε  και χαίρονταν την ωραία σχέση που είχαν οι δυό τους.

Όταν έφθασε η μέρα του αποχωρισμού, η Μπέλλα που μέχρι τότε δεν είχε καταλάβει τι ακριβώς θα γινόταν, ξαφνιάστηκε όταν άκουσε το κορίτσι να της λέει:

_ Λοιπόν πρέπει να σ΄ αφήσω  Μπέλλα, θα μου λείψεις πολύ και την αγκάλιασε!

-Να είσαι φρόνιμη και να μη με ξεχάσεις, είπε χαϊδεύοντάς την και φιλώντας την στο μουσούδι. Και μπήκε στο αυτοκίνητο πολύ συγκινημένη ,ενώ δάκρυα κυλούσαν στο πρόσωπό της.

Με τη σκυλίσια της διαίσθηση η Μπέλλα ένιωσε  πως αυτός ο αποχωρισμός ήταν διαφορετικός. Θέλεις η στενοχώρια της οικογένειας, ή τα δάκρυα της μητέρας που δε μπορούσε να κρύψει, θέλεις η όλη αναστάτωση καθώς η Ντέμπυ ετοίμαζε τα πράγματά της ,κατάλαβε το σκυλάκι πως το κορίτσι θα έλειπε για καιρό και δε θα την έβλεπε σύντομα.

Οι μέρες περνούσαν και η λύπη της Μπέλλα σιγά σιγά μετατράπηκε σε κατάθλιψη. Δεν είχε όρεξη ούτε για παιχνίδια και βόλτες  αλλά ούτε ακόμα και για  φαγητό . Είχε αδυνατίσει και το τρίχωμά της είχε θαμπώσει. Τα μελαγχολικά μάτια της, ήταν προσηλωμένα συνεχώς στην  εξώπορτα. Καθόταν σε μια άκρη με το μουσούδι ακουμπισμένο στο πάτωμα, χωρίς να αλλάζει θέση ολόκληρη την ημέρα. Η οικογένεια της ανησυχούσε μήπως πάθει κάτι ανεπανόρθωτο ,από στενοχώρια….

Παρατηρώντας αυτή τη νέα συμπεριφορά της σκυλίτσας,ο γάτος αντιλήφθηκε ότι κάτι πολύ

Σοβαρό της συμβαίνει. Κάποιες φορές προσπάθησε με τα συνήθη πειράγματά του να της φτιάξει τη διάθεση. Έτσι  την πλησίασε τάχα μου μυστικά  και της πήρε το ροζ μπαλάκι της και τρώγοντας λίγο από το φαγητό της ,αλλά η Μπέλλα, το μόνο που έκανε ήταν να του ρίξει μια λυπημένη ματιά και ξανά  να στραφεί προς την πόρτα.

Κάποια μέρα που ο Ντιέγκο απελπισμένος πια την κοιτούσε, ένιωσε πως σύντομα η σκυλίτσα θα αρρώσταινε σοβαρά. Και μη  θεωρείτε πως οι γάτες και τα σκυλάκια είναι πάντα εχθροί. Υπάρχουν περιπτώσεις που μεγαλώνουν μαζί και γίνονται καλοί φίλοι. Έτσι και ο Ντιέγκο ,μπορεί να πείραζε τη Μπέλλα ,αλλά κατά βάθος την αγαπούσε και τη θεωρούσε φίλη και παρέα του.

Ένα δάκρυ άρχισε  τότε να κυλάει  αργά στο γατίσιο μάγουλό του. Ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά του από το πουθενά  η νεράιδα των γάτων :Νιαουρέλα η 3η ,που εμφανιζόταν μόνο όταν κάποιος γάτος δάκρυζε και ήταν πραγματικά στεναχωρημένος.  Ζήτησε να μάθει το λόγο για τον οποίο ο γάτος είχε τόσο στεναχωρηθεί. Αφού της είπε την ιστορία της Μπέλλας η νεράιδα, σκέφτηκε αρκετά και τότε του είπε:

Νιαρ, νιαρ, νιαρ λοιπόν Ντιέγκο θα σε βοηθήσω, θα κάνω τη φίλη σου καλά!

_Και πώς θα γίνει αυτό, καλή μου Νιαουρέλα;

_Μη ξεχνάς πως είμαι νεράιδα και άμα θέλω μπορώ να κάνω τα πάντα ,όταν πρόκειται για κάτι καλό.

_Γιούπι!!!! φώναξε ενθουσιασμένος ο γάτος.

_Όμως αγαπητέ μου αυτό θα γίνει υπό έναν όρο….

_Βρε καλή μου νεράιδα δεν υπάρχει κανείς ούτε καν μια νεράιδα, που να πραγματοποιεί ευχές χωρίς ανταλλάγματα;

_ Τι γλυκούλης!!!  Είπε η Νιαουρέλλα. Τίποτα στη ζωή δεν κερδίζεται χωρίς κάποια θυσία αγαπητέ μου. Αυτό να το ξέρεις.

_Δηλαδή, τι ρέπει να κάνω; Μήπως να μη ξανακλέψω ψάρια από τη γειτόνισσα, ή μήπως να μη ξανασκαρφαλώσω  στο καναπέ του σαλονιού, μήπως…..

_Α  όχι όχι ….τίποτα τόσο απλό. Λοιπόν αυτό  που ζητάς δεν είναι και τόσο εύκολο γι  αυτό….. πρέπει να απαρνηθείς κάτι που αγαπάς πραγματικά….

_ Σαν τι λοιπόν είναι αυτό;

_Ο όρος μου είναι αυτός: Πριν πολύς καιρός περάσει,

  πριν το φεγγάρι να αδειάσει,

 ψάξε να βρεις μια γατούλα ,

όμορφη και νοστιμούλα, 

οικογένεια να χτίσεις και  γατάκια ν’αποκτήσεις!!!!

Και στο λεπτό εξαφανίστηκε ,όπως ξαφνικά είχε εμφανιστεί!

Ο Ντιέγκο κοιτούσε μπροστά του απορημένος και ταυτόχρονα σοκαρισμένος, με όσα είχε ακούσει::: Πώς ήταν δυνατόν να παρατήσει την εργένικη ζωή του ,που τόσο αγαπούσε  και ήταν περήφανος; Τι θα έλεγαν οι φίλοι του οι αλητόγατοι  στα σοκάκια και στα κεραμίδια;

Ρεζίλι θα γινόταν .Από την άλλη πώς θα γινόταν καλά η Μπέλλα; Αυτά σκεφτόταν  και ήταν σε μεγάλο δίλημμα ,όταν στο δρόμο του συνάντησε μια νόστιμη γατούλα με  απαλή γούνα και αστραφτερά  πράσινα ματάκια. Κατάλαβε αμέσως πως αυτή η συνάντηση δεν ήταν τυχαία. Ο έρωτάς τους ήταν κεραυνοβόλος . Μέσα σε πολύ λίγες μέρες έγιναν ένα πανέμορφο ζευγάρι. Τελικά δεν τον πείραζε και τόσο, που θα άφηνε πίσω του την εργένικη ζωή. Μέσα σε τρεις μήνες η Ζιζέλ, η γατούλα είχε γίνει μια χαριτωμένη εγκυμονούσα.

Η ζωή όμως ,δυστυχώς δεν τα φέρνει πάντα όπως  τα περιμένουμε! Η Ζιζέλ είχε μια πολύ δύσκολη γέννα και τελικά δεν τα κατάφερε να χαρεί τα τρία   μωράκια που έφερε στον κόσμο. Και ο Ντιέγκο έμεινε μόνος  με τα μικρά. Κατάλαβε πολύ καλά ,πώς αισθανόταν η Μπέλλα . Κι εκείνη όταν έμαθε τι είχε γίνει ,αποφάσισε να βοηθήσει το Ντιέγκο να μεγαλώσουν μαζί τα  γατάκια του.

Με τον καιρό οι πληγές και των δύο έκλεισαν. Η ανατροφή των μικρών δεν άφηνε και πολλά περιθώρια για σκέψεις. Έγιναν τελικά  μια οικογένεια διαφορετική , ( Η Μπέλα στην πραγματικότητα έγινε νονά των μικρών ), που όμως  έζησαν ευτυχισμένοι…….

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.