Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Βιβλία από όλο τον κόσμο (ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΕΣ ΩΡΕΣ ΤΟΥ ΖΑΚΟΜΙΝΟΥΣ ΓΚΕΝΣΜΠΟΡΟ)

ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΕΣ ΩΡΕΣ ΤΟΥ

ΖΑΚΟΜΙΝΟΥΣ ΓΚΕΝΣΜΠΟΡΟ

Συγγραφέας και εικονογράφος: Ρεμπέκα Ντοτρεμέρ

Μετάφραση: Μάρω Ταυρή

Εκδόσεις: ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

 

Ένα βιβλίο που το διάβασα πολλές φορές πριν γράψω αυτή την παρουσίαση. Την πρώτη φορά το διάβασα γρήγορα και συγκινήθηκα. Τη δεύτερη φορά, το διάβασα αργά, προσεκτικά και συγκινήθηκα. Την τρίτη, κοίταξα μόνο τις εικόνες και συγκινήθηκα. Ενώ την τέταρτη διάβαζα, παρατηρούσα ταυτόχρονα τις εικόνες και… συγκινήθηκα.

Τι να πει κανείς για την Ρεμπέκα Ντοτρεμέρ! Οι εικόνες της είναι ονειρικές και πάντα μελαγχολικές. Κρύβονται τόσες μικρές ιστορίες σε κάθε γωνιά. Τι να πει κανείς όμως και για την πένα της! Λέει λίγα κι εννοεί πολλά.

Ο Ζακομινούς Γκενσμπορό είναι ο ήρωας του βιβλίου. Θα μπορούσε όμως να είναι οποιοσδήποτε ο πρωταγωνιστής αυτής της ιστορίας. Εσείς, εγώ ή κάποιος άλλος. Μαθαίνοντας σιγά – σιγά κάποια πράγματα για τον Ζακομινούς μαθαίνουμε, κυρίως μέσα από τις εικόνες, και για όλους όσους τον συναναστρέφονται κατά τη διάρκεια της ζωής του. Στην αρχή, του βιβλίου, υπάρχει μία εικόνα που μας συστήνει τους 34 συμπρωταγωνιστές, φίλους και συγγενείς. Κανείς δεν είναι τυχαίος λοιπόν. Όλοι παίζουν κάποιο ρόλο στη ζωή μας, έστω και μικρό.

Στην τελευταία σελίδα, υπάρχει επίσης μια εικόνα που μας συστήνει 25 συμπρωταγωνιστές. Έχουν περάσει τα χρόνια κι είναι πιο λίγοι...

Ο Ζακομινούς είχε ένα τρελοπόδαρο... τον δυσκόλευε αρκετές φορές όμως δεν τον εμπόδισε να ζήσει τη ζωή του.

Κάθε μέρα μάθαινε και κάτι ακόμα. Έμαθε να ακούει... να κοιτάζει... να μυρίζει... Έμαθε να παίρνει πρωτοβουλίες... να βλέπει πέρα από τη μύτη του... Έμαθε να σκέφτεται προτού μιλήσει... και να μιλάει χωρίς να λέει τίποτα... να παίρνει αποφάσεις αλλά και να αφήνεται.

Ο Ζακομινούς ερωτεύτηκε την Ντους κι ευχήθηκε κάποια στιγμή να φύγει χωρίς να φύγει. Την αγάπησε, πάντως, με όλη του την καρδιά. Διασταυρώθηκε και με πολλούς άλλους. Με κάποιους που του έμοιαζαν... και με κάποιους που τον μπέρδεψαν. Με πολλούς που ξέχασε παρόλο που δεν το ήθελε και άλλους στους οποίους δεν θα έλεγε ποτέ αρκετά ευχαριστώ.

Τελικά δεν τα είχε καταφέρει και άσχημα. Ο Ζακομινούς έζησε μια ωραία ζωούλα. Μικρή αλλά γεμάτη. Γεμάτη πλούσιες ώρες.

Οι δυο τελευταίες σελίδες είναι σπαραχτικές. Με έναν τρόπο όμως ήσυχο, ταπεινό. Όπως και η ζωή του Ζακομινούς. Όπως η ζωή των περισσοτέρων μας. Κι ο απολογισμός είναι τόσο γλυκός... και τόσο αισιόδοξος, τελικά.

Ναι, ο Ζακομινούς Γκενσμπορό, έζησε μια απλή ζωή, γεμάτη πλούσιες ώρες. Εύχομαι και ο δικός μας απολογισμός να είναι κάπως έτσι.

Ένα βιβλίο, έξοχα μεταφρασμένο από τη Μάρω Ταυρή που δεν ξέρω αν είναι για μικρά παιδιά. Γιατί ίσως δεν θα το καταλάβουν τόσο πολύ. Θα μπορέσουν να ασχοληθούν περισσότερο με τις εικόνες. Όμως για εμάς τους μεγαλύτερους είναι ένας θησαυρός. Η Ρεμπέκα Ντοτρεμέρ μας μιλάει για τα μικρά και ασήμαντα της ζωής που είναι αυτά που την κάνουν μεγάλη και σημαντική.

Ένα αριστούργημα!

 

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.