Η ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΚΑΛΙΑ: (Όουεν Μακ Λάφλιν, Πόλι Ντάνμπαρ)

Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

ΒΙΒΛΙΑ ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

 

Η ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΚΑΛΙΑ

Συγγραφέας: Όουεν Μακ Λάφλιν

Εικονογράφος: Πόλι Ντάνμπαρ

Μετάφραση: Μάρω Ταυρή

Εκδόσεις: ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

 

Όλο το χειμώνα, μέσα στο κρύο και το χιόνι, ο σκαντζόχοιρος ονειρευόταν τη χελώνα.  Και η αλήθεια είναι πως ο χειμώνας του φάνηκε ατέλειωτος χωρίς εκείνη. Μέσα στην παγωνιά, κουλουριασμένος για να ζεσταθεί μετρούσε τις μέρες… Όταν επιτέλους οι αχτίδες του ήλιου τον γαργάλησαν άνοιξε τα μάτια του και κοίταξε γύρω του. Τα πάντα ανθισμένα, τα πάντα λαμπερά, όμως πουθενά η χελώνα. Ήταν άφαντη και ο σκαντζόχοιρος στεναχωριόταν. Είχε και άλλους φίλους όπως ο ασβός, όπως η καρακάξα και ο σκίουρος, όμως κανείς τους δεν ήταν σαν τη χελώνα. Με κανέναν δεν περνούσε τόσο καλά όσο με εκείνη.

«Θέλω τη χελώνα», μουρμούριζε με δάκρυα στα μάτια… και θυμόταν όλες τις όμορφες στιγμές που είχαν περάσει μαζί. Όλα τα παιχνίδια που είχαν παίξει. Η κουκουβάγια προσπαθεί να τον παρηγορήσει, όμως ο σκαντζόχοιρος δεν μπορεί να περιμένει. Δεν αντέχει άλλο…

Μια τρυφερή ιστορία που μιλά για τη φιλία αλλά και για την υπομονή. Όταν ο αγαπημένος μας φίλος είναι μακριά μας, στεναχωριόμαστε και όλα μοιάζουν θλιβερά και μαύρα. Κανένας άλλος δεν μπορεί να πάρει τη θέση του αγαπημένου μας. Όταν όμως ξανασυναντηθούμε τότε όλη αυτή η αναμονή, μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε πόσο μεγάλη είναι η αγάπη μας. Η στιγμή της επανένωσης είναι μαγική, είναι σαν γιορτή.

Τον σκαντζόχοιρο και τη χελώνα, τους πρωτοσυναντήσαμε στο βιβλίο  «Μέχρι να αγκαλιαστούμε» που κυκλοφορεί επίσης από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Εκεί τα δυο ζωάκια είναι ήδη κολλητοί αλλά δεν μπορούν να αγκαλιαστούν επειδή δεν επιτρέπεται. Βρίσκουν λοιπόν τρόπους να δείξουν την αγάπη τους από μακριά. Χωρίς να αγγίξει ο ένας τον άλλο.

Σε αυτό το βιβλίο οι δυο φίλοι είναι μακριά ο ένας από τον άλλο, λόγω της χειμερίας νάρκης. Μπορεί να μη βρέθηκαν τους χειμωνιάτικους μήνες, αυτό όμως δεν μείωσε σε τίποτα την αγάπη που μοιράζονται. Κι αυτό είναι ένα πολύ καλό μάθημα για μικρά αλλά και για μεγάλα παιδιά. Όταν δεν βλέπουμε κάποιον δε σημαίνει πως θα πάψει να μας αγαπά. Και όλη αυτή η αναμονή μεγαλώνει την ανυπομονησία μας, τη λαχτάρα μας και μας ωθεί να δείξουμε την αγάπη μας με τρόπο πανηγυρικό. Όλο αυτό το συναίσθημα μπορεί να χωρέσει σε μια σφιχτή, πολύ σφιχτή αγκαλιά!

Το προτελευταίο αλλά και το τελευταίο σαλόνι του βιβλίου είναι πολύ συγκινητικά. Και πώς να μην είναι… Δάκρυα συγκίνησης, χαμόγελα και αγκαλιές προσφέρονται από όλους.

Είναι από τα βιβλία που διαβάζονται ξανά και ξανά γιατί στο τέλος ο μικρός αναγνώστης αισθάνεται λύτρωση. Κι είναι μια λύτρωση ευεργετική που μοιάζει με αγκαλιά. Με σφιχτή αγκαλιά. Πολύ σφιχτή! Γι’ αυτό και προτείνω να το διαβάσετε στα παιδιά σας αγκαλιασμένοι.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.