Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Συνέντευξη (Σοφία Πανίδου)

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ:

Είστε εκπαιδευτικός. Πόσο σας βοηθάει το επάγγελμά σας στην άντληση ιδεών για συγγραφή ιστοριών και στίχων για παιδιά;

Είναι ευλογία να δουλεύεις με παιδιά. Οι εκπαιδευτικοί λένε δεν γερνάνε ποτέ. Τα παιδιά σε κρατούν σε εγρήγορση και σε βοηθούν να κρατάς επαφή με το παιδί που κάποτε υπήρξες. Μία απορία και μια σκέψη τους σε κάνει να βλέπεις με άλλα μάτια τον κόσμο. Αποτελούν λοιπόν μια αστείρευτη πηγή και ένα κίνητρο για τη συγγραφή ιστοριών και στίχων.

«Ζαχρά και Νικόλας»: οι ιστορίες τους δεν είναι μια κλασική εξιστόρηση. Πείτε μας λίγα λόγια για αυτό.

Το βιβλίο «Ζαχρά και Νικόλας» είναι ένα εικονοβιβλίο, το νόημα της ιστορίας προκύπτει από τη συνεργασία του κειμένου και της εικόνας. Ουσιαστικά έχουμε περισσότερες από μια αφηγήσεις καθώς κάθε εικόνα και κάθε ήρωας μας διηγείται τη δική του ιστορία. Σε μία παρουσίαση που έκανε μια καλή συνάδερφος στο Ηράκλειο ένα παιδί έγραψε «Πώς είναι δυνατόν μια ιστορία με λίγα λόγια να λέει τόσα πολλά;». Ίσως παραξενεύει το γεγονός πως το κείμενο δεν είναι παρά μόνο κάποιες φράσεις. Τα «μεγάλα» και «δύσκολα» πράγματα ίσως δεν χρειάζονται πολλά λόγια για να εκφραστούν. Τα συναισθήματα που δημιουργούνται στον αναγνώστη νομίζω πως είναι η καλύτερη μορφή επικοινωνίας.

Κατά την άποψή σας, τα γεγονότα που ζούμε επηρεάζουν τη θεματολογία των παιδικών βιβλίων;

Φυσικά η επικαιρότητα επηρεάζει τη θεματολογία γιατί τα βιβλία, πέρα από την αναγνωστική απόλαυση, αποτελούν και έναν σύνδεσμο του παιδιού με τον κόσμο των ενηλίκων. Τα βιβλία στα χέρια των εκπαιδευτικών και των γονιών, είναι εργαλεία για να μιλήσουμε για κάποιο θέμα, όπως το «Ζαχρά και Νικόλας» που γεννήθηκε από την ανάγκη να εξηγήσω στα πρωτάκια μου πώς και γιατί θα είχαμε προσφυγόπουλα στο σχολείο μας. Ήθελα να ξεφύγω από το διδακτισμό και τα τετριμμένα λόγια, να τους δώσω να καταλάβουν χωρίς φλυαρίες.

Ετοιμάζετε κάποιο καινούριο βιβλίο αυτή την εποχή;

Κείμενα υπάρχουν αρκετά και ιδέες γεννιούνται ξαφνικά. Δεν γνωρίζω ποια ιστορία είναι έτοιμη να βγει στον κόσμο. Η αναμονή είναι μέρος της συγγραφικής και αναγνωστικής διαδικασίας. Προς το παρόν ετοιμάζουμε μία συλλογή από Χριστουγεννιάτικα τραγούδια σε μουσική της Λένκα Πέσκου και στίχους δικούς μου και της Αλίκης Κωνσταντίνου με τη φροντίδα της FM Records.

Το διαδίκτυο έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας. Πιστεύετε ότι αυτό είναι ένα μέσο για την ανάδειξη του βιβλίου γενικά;

Το διαδίκτυο είναι ακόμη ένας χώρος επικοινωνίας. Υπάρχουν χιλιάδες ιστοσελίδες, μπλογκς και ομάδες αναγνωστών που ανταλλάσσουν απόψεις, μοιράζονται σκέψεις και ενημερώνουν για τα νεότερα στη λογοτεχνία. Κι όλο αυτό γίνεται με πρωτόγνωρη ευκολία. Αυτή η ανοιχτή επικοινωνία πιστεύω ότι βοηθά τη λογοτεχνία και τον κόσμο του βιβλίου γενικότερα.

Πιστεύετε ότι με τη ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας τα παιδιά αποφεύγουν την επαφή με το βιβλίο;

Να πω αρχικά πως δεν είμαι από εκείνους που τους τρομάζει η εισβολή της τεχνολογίας στην καθημερινότητα. Τα παιδιά είναι «ιθαγενείς» στην ψηφιακό κόσμο, είναι πιο εξοικειωμένα και ο χειρισμός των Νέων Μέσων αποτελεί ένα είδος νέου εγγραμματισμού. Στις μικρές ηλικίες το έντυπο βιβλίο ασκεί ακόμη τη μαγεία του. Οι βιβλιοθήκες σε νηπιαγωγεία και δημοτικά λειτουργούν με επιτυχία. Μεγαλώνοντας βέβαια ίσως προτιμήσουν την ψηφιακή μορφή του βιβλίου. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι επειδή αλλάζει μορφή, αποφεύγεται η επαφή με το βιβλίο. Η πρόκληση είναι να δημιουργούμε βιβλία που θέλουν τα παιδιά να τα διαβάσουν.

Εσείς με τι κριτήρια θα αγοράζατε ένα παιδικό βιβλίο για να το κάνετε δώρο σε ένα παιδί;

Αγοράζω βιβλία, για τα παιδιά μου και για την τάξη μου, τα οποία πρώτα αρέσουν σε μένα. Τα ενδιαφέροντα των παιδιών παίζουν ρόλο αλλά κυρίως προσέχω τον τρόπο αφήγησης της ιστορίας. Μου αρέσουν τα βιβλία με χιούμορ, με ανατροπή και φυσικά με ωραία εικονογράφηση.

Έχετε συγκινηθεί με ένα βιβλίο που έχετε γράψει ή έχετε διαβάσει;

Έχω διαβάσει πολλά βιβλία που με έχουν συγκινήσει, είτε απευθύνονται σε ενήλικες είτε σε παιδιά. Με τη Ζαχρά και τον Νικόλα συγκινούμαι σε κάθε παρουσίαση. Η σκηνή όπου η Ζαχρά αποχαιρετά το γκρεμισμένο σχολείο της είναι συναισθηματικά φορτισμένη για μία εκπαιδευτικό όπως και η στιγμή που βρίσκεται ξανά στο χώρο του σχολείου και κάνει τον πρώτο της φίλο.

Για ποιο λόγο θα σταματούσατε να γράφετε;

Δεν γνωρίζω ακριβώς την απάντηση. Δεν έχω εξηγήσει ακόμη τι είναι αυτό μέσα μου που με ωθεί στη συγγραφή. Ίσως αν το εκλογικεύσω να χάσει και την δύναμή του. Φαντάζομαι πως θα σταματούσα εάν δεν είχα κάτι να πω. Ο χρόνος θα το δείξει.

Πιστεύετε ότι το σχολείο προωθεί τη λογοτεχνία ή μήπως την καταδικάζει;

Πιστεύω ότι το σχολείο σαν δομή δεν μπορεί να κάνει τίποτα από τα δύο. Καθοριστικό ρόλο παίζει ο εκπαιδευτικός της τάξης. Εάν ο ίδιος δεν έχει μια προσωπική ενασχόληση με τη λογοτεχνία, εννοώ εάν δεν είναι ο ίδιος αναγνώστης, κανένα πρόγραμμα φιλαναγνωσίας δεν θα μπορέσει να έχει αποτέλεσμα. Σε πάρα πολλά σχολεία εκπαιδευτικοί κάνουν μικρά θαύματα: λέσχες ανάγνωσης παιδιών και ενηλίκων, εργαστήρια δημιουργικής γραφής, γιορτές βιβλίου, δανειστικές βιβλιοθήκες. Όλα αυτά βοηθούν την ένταξη της λογοτεχνίας στην καθημερινότητα των παιδιών.

 

 

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.