Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Συνέντευξη (Εύα Ιεροπούλου)

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Εύα Ιεροπούλου

 

Τι σας κεντρίζει περισσότερο, η μουσική ή η συγγραφή; Η συγγραφή παραμυθιών ή στίχων είναι πιο εύκολη διαδικασία για σας;

Δεν τα ξεχωρίζω, προκύπτουν και τα δυο από την ίδια ανάγκη για έκφραση και τα απολαμβάνω εξίσου. Η διαδικασία μόνο αλλάζει: οι στίχοι γεννιούνται μαζί με τη μουσική, σπάνια γράφω μόνο μουσική ή μόνο στίχους, συνήθως τα κάνω σχεδόν ταυτόχρονα. Το παραμύθι είναι απλά μεγαλύτερη φόρμα, δηλαδή περισσότερα λόγια και λίγο λιγότερη μουσική -πάντως έχει πάντα και μουσική!!! Η οπτική βέβαια αλλάζει όταν κάνω τραγούδια για να τα χρησιμοποιήσω στα μαθήματα της μουσικής προπαιδείας, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για τα πολύ μικρά παιδιά, τα δίχρονα ή τρίχρονα. Εκεί μπαίνουν και άλλες παράμετροι που αφορούν περισσότερο τις διδακτικές ανάγκες, οπότε το τραγούδι δεν είναι πια αποτέλεσμα έμπνευσης, αλλά κυρίως σχεδιασμού.

Η ανάγνωση είναι ένα θεραπευτικό ταξίδι;

Προφανώς! Και γι αυτό το λόγο όλοι εμείς που ασχολούμαστε με παιδιά μικρής ηλικίας επιμένουμε ότι είναι μεγάλη ανάγκη να μάθουν τα παιδιά να αγαπούν το βιβλίο και το διάβασμα. Γιατί, όσο κι αν ακούγεται κλισέ, δεν υπάρχει ωραιότερη -και πάντα διαθέσιμη- συντροφιά από ένα καλό βιβλίο. Ιδιαίτερα δε το παραμύθι, είτε το γράφεις είτε το διαβάζεις, είναι μια μορφή ψυχοθεραπείας, ένα καταφύγιο από τη σκληρή πραγματικότητα που ζούμε.

Κατά την άποψή σας, τα γεγονότα που ζούμε επηρεάζουν τη θεματολογία των παιδικών βιβλίων;

Δεν βλέπω πώς θα μπορούσαν να μην την επηρεάζουν. Η πραγματικότητα, ιδιαίτερα σε εποχές φορτισμένες, κατευθύνει πολύ συχνά τις επιλογές μας. Σήμερα, για παράδειγμα, πολλοί συγγραφείς ασχολούνται με θέματα όπως το μπούλινγκ ή η ξενοφοβία, όχι επειδή είναι «της μόδας», αλλά επειδή νιώθουν την ανάγκη να συμβάλουν στην εκτόνωση της άγριας πραγματικότητας που ζούμε. Όμως ακόμα κι αν δεν επιλέξεις να ασχοληθείς με συγκεκριμένο θέμα, στην ουσία, την ώρα που γράφεις, όλα αυτά που σκέφτεσαι και πιστεύεις περνάνε αυτόματα στο κείμενο, οπότε και πάλι κάνεις την τοποθέτησή σου.

Τι πρέπει να κάνει ένας εκπαιδευτικός / γονιός για να αγαπήσει το παιδί τα βιβλία;

Νομίζω ότι ο δάσκαλος που θα εμπνεύσει στο παιδί την αγάπη για το βιβλίο πρέπει αρχικά να αγαπάει ο ίδιος το διάβασμα. Έτσι, μπορεί να πάρει το παιδί από το χέρι και να εξερευνήσουν μαζί ένα καλό βιβλίο, μετά ένα άλλο και μετά ένα άλλο... και κάποια στιγμή να το αφήσει πια να βρει το δικό του δρόμο και να κάνει τις δικές του επιλογές. Επίσης -παρόλο που το θεωρώ προφανές, πρέπει ωστόσο να το πω- θεωρώ πολύ σημαντικό ο γονιός να διαβάζει σε καθημερινή βάση βιβλία στο παιδί του όταν εκείνο είναι μικρό, είναι το πρώτο και το πιο σημαντικό βήμα. Είναι μια χαρούμενη και δημιουργική συνήθεια, δένει το παιδί με το γονιό και του μαθαίνει την αγάπη για το διάβασμα.

Τι είναι αυτό που αναζητά το παιδί σε μία ιστορία; Να το διδάξει ή να το διασκεδάσει;

Να το διασκεδάσει, βέβαια!!! Νομίζω πως τα παιδιά έχουν ακριβώς την ίδια αλλεργία που έχουν και οι μεγάλοι στο διδακτισμό. Και μάλιστα τα παιδιά, επειδή λειτουργούν περισσότερο με το ένστικτο, τα αντιλαμβάνονται αυτά αμέσως. Κανείς δεν ευχαριστιέται να διαβάζει ένα κείμενο που του λέει ¨πρέπει να κάνεις αυτό, δεν πρέπει να κάνεις εκείνο¨, είναι κάπως σαν να διαβάζεις οδηγίες χρήσης. Το ζήτημα είναι να πεις αυτό που θέλεις στα παιδιά με τον πιο φυσικό τρόπο, να τα διδάξεις μέσα από μια ιστορία που τα διασκεδάζει. Και μία μόνο φράση, μέσα σ΄ ένα ολόκληρο βιβλίο, αρκεί για να περάσει το μήνυμα που θέλεις -αν φυσικά θέλουμε πάση θυσία να περάσουμε μηνύματα (προσωπικά δεν το θεωρώ υποχρεωτικό)

Όταν αποφασίζετε να γράψετε ένα βιβλίο, έχετε στο νου σας τους χαρακτήρες ή την πλοκή;

Όταν ξεκινάω μια ιστορία ελπίζω πως θα γράψω κάτι αστείο που τα παιδιά θα ευχαριστηθούν διαβάζοντάς το - αν χαμογελάσουν ή αν ξεκαρδιστούν ακόμα καλύτερα. Αυτός είναι ο αρχικός μου στόχος, τα άλλα προκύπτουν στην πορεία. Τις περισσότερες φορές ξεκινάω από την ιστορία την ίδια και όχι τους χαρακτήρες.

Πιστεύετε ότι υπάρχουν αγορίστικα και κοριτσίστικα παιδικά βιβλία;

Δεν πιστεύω σε κοριτσίστικα και αγορίστικα πράγματα -ούτε βιβλία ούτε παιχνίδια ούτε χρώματα ούτε κάτι άλλο. Πιστεύω στα καλά βιβλία, που είναι για όλα τα παιδιά και που δεν βάζουν κανενός είδους διαχωρισμό (φύλου ή άλλο).

Θα αλλάζατε κάτι σε κάποιο από τα βιβλία σας αν το γράφατε ξανά;

Δεν θα το ξανάγραφα. Όταν γράφτηκε κάθε κείμενο ήταν άλλη εποχή κι εγώ ήμουν άλλος άνθρωπος. Αν έπρεπε υποχρεωτικά να το ξαναγράψω από την αρχή σήμερα ... δεν ξέρω ... ίσως θα το άλλαζα ολόκληρο!

Ετοιμάζετε κάποιο καινούριο βιβλίο αυτήν την εποχή;

Έχει μόλις κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Επόμενος Σταθμός ο “Ίκαρος Ποντίκαρος” με εικονογράφηση της Λίας Φωτιάδου.

Πείτε μας λίγα λόγια για το νέο σας βιβλίο.

Εκ πρώτης όψεως είναι ένα παραμύθι με ζώα σε μια αυλή. Σ’ αυτή την αυλή ο Ίκαρος Ποντίκαρος είναι ο ποντικός που αποφάσισε να αλλάξει τον κόσμο, γιατί αυτός ο κόσμος θέλει λίγη αλλαγή! Στην πραγματικότητα το παραμύθι είναι ένα σχόλιο πάνω σε θέματα όπως ο ¨λαμπερός¨ κόσμος της μόδας, η διαχείριση της επιτυχίας κλπ

Πριν γίνει βιβλίο, το κείμενο παρουσιάστηκε με διάφορες μορφές:

Το 2010 πρωτοεκδόθηκε σε CD με παραμύθι και μουσική (σε ενορχήστρωση Κώστα Μπραβάκη), με τη σκηνοθεσία και κύρια ερμηνεία της εξαιρετικής Μελίνας Μποτέλλη και τη συμμετοχή των Θοδωρή Αθερίδη, Μανώλη Φάκελοι, Καίτης Κουλλιά, Κωνσταντίνου Τσαχουρίδη, Όλγας Αθανασιάδου, Τάσου Δημμέγγελη και Δημήτρη Μπασλάμ. Πολλά χρόνια μετά, το φθινόπωρο της χρονιάς που πέρασε, παρουσιάστηκε σε μία μιούζικαλ διασκευή στο Βασιλικό Θέατρο στη Θεσσαλονίκη, με συμμετοχή περισσότερων από 120 νεαρών μουσικών-τραγουδιστών-χορευτών, σε σκηνοθεσία και μουσική διδασκαλία της Νεφέλης Μπραβάκη. Ακολούθησαν παραστάσεις στη Νάουσα και τη Βέροια.

Και τώρα που επιτέλους ήρθε η ώρα να κυκλοφορήσει και σε βιβλίο ετοιμαζόμαστε για νέες παραστάσεις.

Η ευχή για την καινούρια χρονιά:

Τι να ευχηθείς σ΄ έναν κόσμο γεμάτο πόλεμο, αδικίες, μίσος, οργή … Μακάρι οι ενήλικες να μπορούσαν να θυμηθούν πώς έβλεπαν τη ζωή όταν ήταν παιδιά. Πόσο ωραίος θα ήταν ο κόσμος …

1 Σχόλιο

Σχολίασε
  1. πριν 2 χρόνια Κώστας Μηλιάς

    Μπράβο Εύα!!!

    Απάντησε

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.