Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Συνέντευξη (Βάγια Παπαποστόλου)

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ:

Πολυαγαπημένη μου Άννα.. συγνώμη Βάγια. Εκτός από κουκουβάγια που ονειρεύεστε να γίνετε, όπως δηλώνετε … τι άλλο ονειρεύεστε;

Αν δεν καταφέρω τελικά να γίνω κουκουβάγια, τότε θα ήθελα τουλάχιστον τον πλανήτη μου καθαρότερο, τον συνάνθρωπο μου δικαιότερο και τον εαυτό μου περισσότερο χαμογελαστό κι εξωστρεφή. Τώρα που το σκέφτομαι, το να γίνω κουκουβάγια είναι μάλλον είναι πιο πιθανό!

 

Η μουσική και οι νότες πώς συνδέονται με την συγγραφή;

Μιλώντας προσωπικά, θα έλεγα πως συχνά η κατάλληλη μουσική μπορεί να μου δημιουργήσει διάθεση και εικόνες οι οποίες βοηθούν στο “φόντο” της ιστορίας με την οποία καταπιάνομαι κάθε φορά. Μπορεί η ιδέα, η πλοκή, οι ήρωες να υπάρχουν εξαρχής αλλά το πώς θα περιγράψω τη διαδρομή, συχνά επηρεάζεται ακόμα κι από τους ήχους, πόσω μάλλον από τη αρμονική σύνθεση των ήχων, δηλαδή τη μουσική.

 

Από πού αντλείτε έμπνευση;

Από μια εικόνα, έναν ζωγραφικό πίνακα, ένα άγαλμα, ένα κολάζ, η θέα των οποίων γίνεται η αφορμή να αρχίσω να φαντάζομαι μια ιστορία. Άλλες φορές από τη διαδρομή κάποιων υπαρκτών προσώπων ή προσώπων που θα ήθελα να είναι υπαρκτά. Με τον καιρό διαπιστώνω πως αυτό που με ωθεί στο να ξεκινήσω να γράφω είναι σίγουρα κάτι που όταν το αντικρίζω, το αντιλαμβάνομαι ή το βιώνω, ανεβάζει τους σφυγμούς μου, άλλες φορές από χαρά και συγκίνηση, άλλες από αντίρρηση, θυμό, λύπη.

 

Ποια είναι η αγαπημένη σας φράση ή ρητό;

Υπάρχουν πολλά. Ένα από αυτά είναι το “Όποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά” του Ρήγα Φεραίου.

 

Τι θα συμβουλεύατε ένα παιδί που θέλει να γίνει συγγραφέας;

Θα το συμβούλευα να μην φοβάται να σβήνει, να πετάει, να ξαναγράφει, να διορθώνει, να ακυρώνει, να αρχίζει πάλι από την αρχή. Ακόμα και οι καλύτεροι μάγειρες του κόσμου, τόσο κατά τη διάρκεια όσο και στο τέλος της εκτέλεσης μιας συνταγής, δοκιμάζουν, προσθέτουν υλικά, αραιώνουν, αρωματίζουν. Κι αν το αποτέλεσμα δεν πετύχει και δεν διορθώνεται, το φτιάχνουν πάλι από την αρχή. Στην περίπτωση του συγγραφέα, ο τρόπος εκτέλεσης είναι η όμορφη και σωστή χρήση της γλώσσας, το συντακτικό, η γραμματική, το λεξιλόγιο και τα υλικά είναι η ιδέα και η πλοκή.

 

Όταν αποφασίζετε να γράψετε ένα βιβλίο, έχετε στο νου σας τους χαρακτήρες ή την πλοκή;

Πάντα έχω κατά νου την πλοκή και τους βασικούς χαρακτήρες. Αν δεν υπάρχει ένα πλάνο στο μυαλό μου, ένας χάρτης, δεν μπορώ να ξεκινήσω. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως στη συνέχεια θα μείνω απαραίτητα πιστή στην αρχική πορεία που έχω χαράξει. Αν στο δρόμο της φαντασίας μου συναντήσω μια καινούρια ιδέα, έναν νέο ήρωα ή μια ενδιαφέρουσα ανατροπή, θα αλλάξω μονοπάτι. Παρ' όλα αυτά, μέχρι στιγμής ο προορισμός μου δεν έτυχε να αλλάξει. Παρέμεινε ο ίδιος μέχρι τον επίλογο του βιβλίου, όσο κι αν διαφοροποιήθηκε η διαδρομή. Θα είχε ξεχωριστό ενδιαφέρον για εμένα αν κάποια στιγμή, μέσα από την εξέλιξη της ιστορίας κατά τη συγγραφή, καταλήξω σε άλλο εντελώς άλλο προορισμό!

 

Η ανάγνωση είναι ένα θεραπευτικό ταξίδι;

Η ανάγνωση είναι ένα ταξίδι. Το εάν είναι θεραπευτικό, έχει να κάνει με την “πληγή” που έχει ο κάθε αναγνώστης. Συχνά ακούμε αναγνώστες να λένε “με στοίχειωσε εκείνο το βιβλίο” ή “με σόκαρε, με μελαγχόλησε, έχασα τον ύπνο μου”. Θεωρώ πως τέτοια αναγνώσματα δεν είναι θεραπευτικά με την κυριολεκτική έννοια, ωστόσο μπορεί να είναι πολύ απολαυστικά εν τέλει κι ενώ σου έξυσαν την πληγή αντί να σου τη θεραπεύσουν, σου πρόσφεραν άλλα πράγματα. Όχι, η ανάγνωση δεν είναι απαραίτητα θεραπεία.

 

Κατά την άποψή σας, τα γεγονότα που ζούμε επηρεάζουν τη θεματολογία των παιδικών βιβλίων;

Ναι, σαφώς και τα γεγονότα που ζούμε, δηλαδή η επικαιρότητα επηρεάζει συχνά τη θεματολογία και των παιδικών βιβλίων. Είναι και θεμιτό και χρήσιμο. Από την άλλη, είναι τόσα πολλά τα θέματα που αφορούν αναγνωστικά ένα παιδί και το καλύτερο γι' αυτό, είναι να έχει πάντα επιλογές που θα μπορούν να καλύψουν όλα του τα ενδιαφέροντα. Πάντα τα όρια είναι απαραίτητα. Η επικαιρότητα και ειδικά η προβληματική της πλευρά, είναι κάτι ευκολότερα διαχειρίσιμο από τους ενήλικες. Νομίζω πως το να “πυροβολούμε” ένα παιδί αποκλειστικά με θέματα επικαιρότητας που ακόμα κι εμείς οι μεγάλοι δεν μπορούμε να τα διαχειριστούμε πάντα, δεν είναι τελικά καλό. Το φορτώνουμε και το επιβαρύνουμε παραπάνω απ' ότι αντέχει και του αναλογεί. Για παράδειγμα, τον τελευταίο καιρό εκδόθηκαν πολλά παιδικά βιβλία με αφορμή το μεταναστευτικό. Ένα θέμα πολύ σοβαρό, λεπτό, ευαίσθητο, με τεράστιες επεκτάσεις και επίκεντρο τον συνάνθρωπο. Πολύ χρήσιμο να γράφονται παιδικά βιβλία που να ευαισθητοποιούν το παιδί επάνω σε αυτό, αρκεί να μην γίνεται συγγραφική εμμονή που να καταλήγει σε μόδα.

 

Ποιο θεωρείτε καλό παιδικό βιβλίο;

Καλό παιδικό βιβλίο είναι αυτό που δίνει τροφή στο παιδί ώστε να αποκτήσει κρίση, να αντλήσει γνώση. Αυτό που εξάπτει τη φαντασία του, που το ταξιδεύει σε νέες περιπέτειες, που το φέρνει σε επαφή με νέες καταστάσεις, νέες συνθήκες, νέους ανθρώπους, που του δίνει την ευκαιρία να γνωρίσει κάτι καινούριο, ό,τι κι αν είναι αυτό και να κρίνει μόνο του τι θέση θα πάρει μέσα του, αν καταφέρει να πάρει. Ο συγγραφέας δεν είναι διδάσκαλος, ούτε σοφός παντογνώστης ούτε αλάνθαστος. Το να προσπαθούμε πάντα να κατευθύνουμε ή να διδάξουμε μέσα από ένα παιδικό βιβλίο που γράφουμε, είναι αλαζονικό.

 

Έχετε ήδη κάποια καινούρια ιστορία στο μυαλό σας;

Ναι! Μια περιπέτεια που διαδραματίζεται στον τόπο που ευτύχησα να μετοικίσω και ζω τα τελευταία 14 χρόνια, στο Παγγαίο. Μια ιστορία που θα ήθελα πολύ να ήμουν κομμάτι της. Ένα ταξίδι σε καλά κρυμμένα μυστικά ενός παζλ, κομμάτια του οποίου βρίσκονται σε ξύλινα συρτάρια, σε βραχογραφίες του Παγγαίου όρους και σε αμμωνίτες των ακτών της Θάσου.

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.