Στην Τσετσενία σκοτώνουν τους gay,γράφει ο Φώτης Θαλασσινός

Στην Τσετσενία σκοτώνουν τους gay

 

Η Ρωσία είναι έτοιμη να ψηφίσει νόμο εναντίον του γάμου μεταξύομοφυλοφίλων. Στην Τσετσενία, την χώρα της απουσίας των αποκλίσεων απ’ τα ετεροκανονικά πρότυπα, τα μέλη της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας εκδιώκονται και φυλακίζονται. Έχουν αναφερθεί δύο θάνατοι μέσα σε φυλακές από βασανιστήρια. Οι οικογένειες σ’ αυτό το ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας ενθαρρύνονται απ’ την κρατική προπαγάνδα να δολοφονούν τα gayπαιδιά τους. Η οπισθοδρόμηση στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι ενδεικτική για την επαναφορά σε μια νέα προσπάθεια που γίνεται ήδη για χαλύβδωση των εθνών κρατών. Οι συζητήσεις θυμίζουν τα περί βιολογικής ευγονικής. Συγκεκριμένα η ιατρικοποίηση της ομοφυλοφιλίας έναντι της εξιδανίκευσης της οικογένειας έχει πάρει τις διαστάσεις που είχε τον 17ο , 18ο, 19ο αλλά και 20ο αιώνα κατά της περίοδο του κοινωνικού δαρβινισμού. Οι ομοφυλόφιλοι αντιμετωπίζονται σαν εκφυλισμένοι. Σαν παρίες, σαν απειλή για τις ακροδεξιές κορώνες των κρατικών ταγών. Το ομοφυλοφιλικό κίνημα ήταν απ’ την αρχή του διεθνιστικό. Συμπορευόταν πάντα με το όραμα για ένα κόσμο αγκαλιά. Η αμφισβήτηση της πατριαρχίας, ο φεμινισμός, η διάρρηξη των στερεοτυπικών κεφαλών που ορίζουν με τους νόμους τους και περιορίζουν τα σώματα και τις επιθυμίες των ανθρώπων είναι απ’ τα βασικά προτάγματα των ΛΟΑΤΚΙ διεκδικήσεων. Κι ενώ υπήρχε η αίσθηση για την πολυπόθητη αποδοχή και συμπερίληψη στον κοινωνικό λόγο, στην δημόσια γλώσσα και άρα και στον δημόσιο χώρο, τελικά αυτό που κερδήθηκε είναι μερικές λωρίδες γης εκτός των κοσμικών εκτάσεων στους οποίους αποκλειστικά δραστηριοποιούνται οι αμόλυντοι κάτοικοι π.χ. μιας πόλης. Είναι γνωστό το ξενοφοβικό κίνημα των ταυτοτικών, κίνημα με ακροδεξιό προσανατολισμό που έχει αναλάβει να κάνει γνωστό ότι η φυλετική καθαρότητα είναι η μόνη αλήθεια που έχει στις μέρες μας σημασία.

 

Πολύ πρόσφατα και μέχρι αυτή τη μέρα οι εξελίξεις στην Πολωνία εναντίον των λεσβιών, των gayκαι των transείναι τραγικές. 50 δήμοι και κοινότητες της χώρας ισχυρίζονται πως είναι ζώνες δίχως τέτοιους «κατώτερους» ανθρώπους. Ψευδείς διαπιστώσεις για να θρέψουν την διαρκώς ανερχόμενη ακροδεξιά. Φωτογράφος που βρέθηκε σ’ αυτές τις περιοχές απαθανάτισε με τον φωτογραφικό του φακό πολλά μέλη της πολωνικής ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Απ’ το έργο του συγκεκριμένου φωτογράφου είναι και η φωτογραφία που κοσμεί το άρθρο μου. Η επιδιωκόμενη καθαρότητα έχει ως στόχο της, μέσα απ’ το κυνήγι των μαγισσών, την δημιουργία πόλεων μόνο ετεροφυλόφιλων πολιτών. Η ομοφυλοφιλία είναι και πάλι μια πάθηση νευρολογικού και σωματικού τύπου η οποία πρέπει να αναστραφεί προς τον ορθό δρόμο. Πληθαίνουν παγκοσμίως οι προσπάθειες που γίνονται, μέσα από αναποτελεσματικές ψυχολογικές προσεγγίσεις, για την «θεραπεία» αυτών των ανθρώπων.

 

Η ομοφυλοφιλία είναι για όλο σχεδόν τον κόσμο απόδειξη της ηθικής έκπτωσης του ανθρώπου. Είναι αυτή που διαχωρίζει το φυσιολογικό απ’ το παθολογικό. Στην καθ’ ημάς Ανατολή ο μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος είπε ότι «οι ομοφυλόφιλοι βρωμάνε και αναδίδουν μια πνευματική μπόχα». Θυμάμαι εποχές σε περασμένους αιώνες, στον 19ο αιώνα, που το σώμα εξεταζόταν σαν φαινότυπος και οι επιστήμονες προσπαθούσαν να ανακαλύψουν τις λανθασμένες αναλογίες σ’ αυτό για να υποστηρίξουν τα συμπεράσματα τους περί ομοφυλοφιλίας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα τέτοιων αποκλίσεων απ’ τα «ομαλά» αντρικά σώματα ήταν η γυναικομαστία και η ύπαρξη ανοιχτής λεκάνης.

 

Η ευγονική στις μέρες μας εκφράζεται με τον αποκλεισμό των ομοφυλόφιλων απ’ το δικαίωμα στο γάμο και την τεκνοθεσία. Μόνο οι «υγιείς» άνθρωποι μπορούν να συμμετέχουν στους αναπαραγωγικούς κύκλους για να δημιουργηθεί κατ’ αυτό τον τρόπο μια κληρονομική παράδοση στο πολλαπλασιασμό του είδους μας με προδιαγραφές αριστείας. Οι άριστοι θα συγχρωτίζονται με τους αρίστους, θα συνευρίσκονται μεταξύ τους και οι απόγονοι τους θα φέρουν γονιδιακά την προδιάθεση για την εμφάνιση πολλών δεξιοτήτων κατά την οντογένεση τους. Απηχούν ακόμη και επηρεάζουν κόσμο, αυτό είναι έκδηλο απ’ την έξαρση της έμφυλης βίας, θέσεις όπως αυτές του Βίνκελμαν για την αναγέννηση της λευκής Ελλάδας, με τα άσπιλα αντρικά αγαλμάτινα σώματα, την αρχιτεκτονική των κατάλευκων μαρμάρων. Στην Ελλάδα η ντροπή για το σώμα (bodyshaming) οδηγεί πολλούς άντρες στην εξαντλητική γυμναστική για να αποκτήσουν μύες, καλοσχηματισμένους κοιλιακούς, δυνατά χέρια και υπέροχα φουσκωτά πόδια. Η ματσίλα είναι μια μάστιγα των τελευταίων χρόνων, των χρόνων της Χρυσής Αυγής, της αναβίωσης των θεωριών των ευγονιστών. Το πρόβλημα είναι ότι υπάρχει στη χώρα μας και μια ιδιαίτερη έλξη των ενεργητικών ομοφυλόφιλων να αυτοπροσδιορίζονται ως κωλομπαράδες ή και σκέτο straight. Ως τα απόλυτα αρσενικά που είναι στην θέση να καθυποτάξουν ένα άλλο αντρικό σώμα. Αυτοί όλοι υιοθετούν κομμάτια απ’ τη συμπεριφορά τον αρσενικών της ματσίλας και λοιδορούν τους θηλυπρεπείς ομοφυλόφιλους. Είναι ένα ζήτημα που πρέπει να λυθεί άμεσα μεταξύ μας γιατί παράγει πρόσθετη και εξίσου άγρια ομοφοβία.

 

Αυτό που ήθελα να πω μέσα απ’ όσα έγραψα είναι πως σε αρκετές κοινωνίες οι ομοφυλόφιλοι διωκόμαστε. Στην Ελλάδα ο διωγμός δεν έχει την οργάνωση που έχει σε άλλα κράτη. Απ’ την άλλη η ρητορική μίσους ζει και βασιλεύει. Ακόμη και η σιωπή των άλλων απέναντι μας είναι μια «ευγενική» χειρονομία εξοστρακισμού μας απ’ το τραπέζι μιας παρέας σ’ ένα καφέ. Μπορεί κάποια πράγματα να έχουν στις μέρες μας την νομική κάλυψη, δεν έχουν την λαϊκή βούληση με το μέρος τους. Διαβιούμε σε διευρυμένα γκέτο. Η ζωή μας έχει φτιάξει μέσα σ’ αυτά. Το θέμα είναι να αλλάξουν και αυτοί που αντιτίθενται στην ύπαρξη μας.

 

Κείμενο  Φώτης Θαλασσινός.

 

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.