Η επιλεκτική ευαισθησία των «δικαιωματιστών»,γράφει ο Φ.Θαλασσινός

Η ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΤΩΝ «ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΣΤΩΝ»

 

Με εντυπωσίασε το γεγονός ότι μετά την επίθεση στον δημοσιογράφο της DeutscheWelle στο Σύνταγμα στη συγκέντρωση για το μεταναστευτικό όλοι οι ζωσμένοι με φυσεκλίκια επαναστάτες άρχισαν να εξυφαίνουν μια φανταστική ιστορία, παρουσιάζοντας την ως την μοναδική αδήριτη αλήθεια. Μερικοί ομιλούν και γράφουν σαν να είναι μυστικοί πράκτορες και να γνωρίζουν τα γεγονότα πάντα απ’ την πλευρά των πρωταγωνιστών τους. Σαν είναι αυτοί οι ίδιοι το θύμα. Γιατί αυτή είναι και η ενασχόληση τους. Να στρώνουν για όλα τα θύματα ένα δρόμο εξιδανικευμένο πολύ πριν την δίκη των αγνώστων ακόμη θυτών. Προσεταιρίζονται θύματα χωρίς πολλές φορές να γνωρίζουν ότι οι θύτες είναι επίσης δικοί τους. Σε μια συγκέντρωση στο Σύνταγμα με εξτρεμιστικά στοιχεία μαζεμένα, το μόνο που δεν μπορείς να ξέρεις είναι από που θα σκάσει η εκτροπή στην βία. Κι ενώ η είδηση ήταν μόνο ότι ξυλοκοπήθηκε ο Θωμάς Ιακόμπι, η γνωστή πτέρυγα των παραμυθάδων παρήγαγε σελίδες επί σελίδων για την περίπτωση του γνωστού περιστατικού.

 

Σε λίγο ξεκινάει και η δίκη του βάναυσα δολοφονημένου Ζακ Κωστόπουλου. Δική μου άποψη που πάει μέχρι εκεί που αρχίζει ο απόλυτος σεβασμός μου στη δικαιοσύνη. Προφανώς και οι ιδιοκτήτες του καταστήματος ξυλοκόπησαν την dragqueenως σίγουρη περίπτωση junkieτης Ομόνοιας. Ίσως αυτή τους η βεβαιότητα να τους εξαγρίωσε περισσότερο. Δεν θέλει και πολύ για να νιώσεις τιμωρός μες στην κανονικότητα. Κακώς δεν άλλαξε η ποινή σε απόπειρα δολοφονίας. Είναι προφανές απ’ το καταγραφικό υλικό των ηλεκτρονικών μέσων παρακολούθησης ότι το θύμα λιντσαρίστηκε. Από το σημείο αυτό μέχρι την εμφιλοχώρηση στην υπόθεση και της τελευταίας λεπτομέρειας της προσωπικής δράσης του δολοφονημένου υπάρχει ένας τεράστιος, σχετικά άγνωστος για τους πολλούς, δρόμος για να διανύσει κανείς. Οι συμβολισμοί και οι προεκτάσεις με τους οποίους φόρτωσαν αυτή την ιστορία δεν μπορούν να λειτουργήσουν για όλους ή να ευαισθητοποιήσουν περισσότερο κόσμο. Αυτά είναι κόλπα που γίνονται για να στήνονται λαϊκά δικαστήρια πριν την επίσημη δίκη. Είναι τρομακτική αυτή η ομάδα των Ελλήνων μετανεωτεριστών και αποδομητών. Έχουν μια σχέση με την πραγματικότητα ψυχωτική. Γεμίζουν τα ελλείμματα κάθε ιστορίας, και τοπικού γεγονότος με το γνωστό μανιοκαταδιωκτικό τους παραλήρημα προκειμένου να ανάγουν τα πάντα σε εθνικό αφήγημα. κοινωνική ιστορία που μας αφορά όλους. Θέλουν η όποια ακτιβιστική δράση του Ζακ Κωστόπουλου να γίνει κομμάτι της μάχης στα δικαστήρια. Είναι δυνατόν οι θύτες να ήξεραν για τον Ζακ Κωστόπουλο; Προσωπικά, αν και πολύ ευαισθητοποιημένος με τα προβλήματα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, δεν γνώριζα καθόλου κάτι περισσότερο απ’ την περσόνα που είχε φτιάξει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Κάτι που εξάλλου κάνουν οι περισσότεροι. Υπάρχουν και κάποιοι που ευτυχώς ανιδιοτελώς προσφέρουν π.χ. στο Facebookτον εαυτό τους γυμνό με όλες τις πληγές τους. Χωρίς καθόλου φτιασιδώματα και ναρκισσιστικές λεπτομέρειες. Ανοίγουν διαλόγους εκεί που οι άλλοι με την εριστικότητα τους κλείνουν.

 

Για τον θάνατο του οσιομάρτυρα Κωνσταντίνο Κατσίφα καμμιά τέτοια ομάδα δεν έγραψε τίποτα. Είναι μια εκκρεμότητα που η εκκλησία πρέπει να δει και να αναδείξει με τον δέοντα τρόπο. Ο Κωνσταντίνος Κατσίφας έχτιζε εκκλησίες και έφτιαχνε σημαίες. Έφυγε απ’ τη ζωή για τον σταυρό της γαλανόλευκης. Εδώ είναι πολύ πιο εύκολο να βγουν κάποια συμπεράσματα. Η ελληνική μειονότητα στο Βουλιαράτι είναι μικρή και οι κάτοικοι γνωρίζονται πολύ καλά μεταξύ τους. Και όμως η υπόθεση αφέθηκε, και ο αγώνας του Κωνσταντίνου για τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου και τα δικαιώματα τους έμεινε ατελέσφορος. Η κυβέρνηση έδωσε προεκλογικά κάποιες υποσχέσεις. Είναι καιρός πια να τις θυμηθεί. Ο αχός των εθνομηδενιστών έχει κοπάσει. Δεν μπορεί να θεωρείται ακόμη πρόσκομμα στην ελευθερία του λόγου. Αποδυναμώθηκε μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ. Φυσικά και θα υπάρχει πάντα. Οι εθνομηδενιστές είναι ο μεγαλύτερος εχθρός των Ελλήνων. Δεν μπορούν να σκεφτούν ποτέ εθνικά και με αγάπη προς τον ελληνισμό. Μόνος τους αντίπαλος οι ομοεθνείς τους. Έτοιμοι πάντοτε να ξεσκίσουν τους συμπατριώτες τους σ’ έναν υποθετικό νέο εμφύλιο.

 

Ο 26χρονος Ρομά Μαλτέζος Σώζος πέθανε στις φυλακές της Λάρισας από επιπλοκές σ’ ένα οδοντικό απόστημα χωρίς σχεδόν κανείς να νοιαστεί για την δολοφονική κωλυσιεργία των υπαλλήλων της. Φυλακισμένος για κλοπές είχε την χειρότερη ποινή που θα μπορούσε να έχει κάποιος παραβατικός. Αυτή του θανάτου. Οι διαμαρτυρίες ήταν ανεπαίσθητες και η ζωή συνεχίστηκε χωρίς κάποιος να τον μνημονεύσει με τον τρόπο που το επιχειρώ εδώ. Σύμφωνα με τις καταγγελίες του Δικτύου Αλληλεγγύης Κρατουμένων η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές είναι άθλια και παρουσιάζονται πολλές ελλείψεις σε ιατρικό προσωπικό και ιατροφαρμακευτικό εξοπλισμό. Είναι μια κατάντια να καταλήγεις εκεί μέσα. Ξυπνάει ένας χειρότερος εαυτός του εγκληματία και όχι ο σωφρονισμένος πολίτης.

 

Τί είναι αυτό που καθορίζει τα εγκλήματα με των οποίων τα θύματα θα ασχοληθούν κάποιοι θύλακες αντίστασης; Σίγουρα μια διαβαθμισμένη ευαισθητοποίηση. Μια ευαισθητοποίηση με την φωτοταξία κάποιου που στρέφει όλη του την ζωή προς το φως της φήμης και της δόξας…όχι της αλήθειας. Οι κίβδηλοι ανθρωπιστές δεν ασχολούνται παρά μόνο με ό,τι παράγει εκκωφαντικό θόρυβο ή μπορεί να εκμεταλλευτεί έτσι που να φτάνει στο σημείο να παράγει. Σαν τους βρικόλακες, μόλις μυριστούν αίμα απ’ το οποίο μπορεί να βγει ένα πιασάρικο story τ’απομυζούν και βγαίνουν στις επάλξεις και φωνάζουν. Ο κόσμος αποδέχεται όποιον φωνάζει πιο ωραία. Ο κόσμος λατρεύει συναισθηματικά αυτές τις φωνές. Καθόλου την ουσία των λόγων τους. Αυτές οι φωνές διαχέουν μίσος, δεν γεφυρώνουν χάσματα. Ό,τι και να λένε, επικαλύπτεται απ’ το μίσος. Τίποτε άλλο.

 

*Στην φωτογραφία ο Μαλτέζος Σώζος.

 

Κείμενο: Φώτης Θαλασσινός.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.