Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Ζήτω η Περιέργεια!!! (Πώς έμπλεξα με τη Δικαιοσύνη και άλλες άγνωστες λέξεις)

Το βιβλίο, για το οποίο θα μιλήσουμε αυτή τη φορά, μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε ιδιαίτερο χάρη στην πρωτοτυπία του θέματος αλλά και εξαιρετικά ενδιαφέρον, αφού, όπως διαβάζουμε και στον πρόλογο, αναφέρεται στην επιστήμη του Δικαίου. Πρόκειται για το βιβλίο Πώς έμπλεξα με τη Δικαιοσύνη και άλλες άγνωστες λέξεις, στο οποίο ο συγγραφέας Πάνος Χριστοδούλου καταγράφει με παραμυθικό ύφος, γλώσσα λιτή και γνώσεις νομικής ζητήματα σχετικά με τη δικαιοσύνη, όπως αυτή λειτουργεί και απονέμεται σήμερα.

Πώς έμπλεξα με τη Δικαιοσύνη και άλλες άγνωστες λέξεις

Κείμενα: Πάνος Χριστοδούλου

Εικονογράφηση: Λίλα Καλογερή

Εκδόσεις: Παιδική Νομική Βιβλιοθήκη, 2015

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο συγγραφέας Πάνος Χριστοδούλου μας εκπλήσσει θετικά. Σε αρκετά προγενέστερα κείμενά του προσεγγίζει με ιδιαίτερη επιτυχία και χωρίς διδακτισμό διάφορα κοινωνικά ζητήματα, έχοντας ως σκοπό να ευαισθητοποιήσει τα παιδιά ειδικά στο πεδίο των δικαιωμάτων π.χ. της ισότητας και του αντιρατσισμού.

Αυτή τη φορά επιχειρεί ένα ακόμα δύσκολο εγχείρημα. Προσπαθεί να συνδέσει δύο κόσμους, αυτόν της νομικής επιστήμης με τον κόσμο της παιδικής λογοτεχνίας. Οι δύο αυτοί, ενώ φαινομενικά είναι ασύμβατοι, αξιοποιώντας την ευφυΐα και την ευρηματικότητα, ο συγγραφέας κατορθώνει να τους κάνει να συναντηθούν και με απόλυτη επιτυχία να συνομιλήσουν, χρησιμοποιώντας με εύστοχο τρόπο την οικονομία της αφήγησης.

Συγκεκριμένα το βιβλίο αναφέρεται σε μια χρονική περίοδο, εξήντα χρόνια μετά, στο 2075, είναι δηλαδή ένα μελλοντολογικό μυθιστόρημα, όπου δεν υπάρχουν δικαστές και δικηγόροι, αφού η δικαιοσύνη αποδίδεται από έναν υπερυπολογιστή, τον (i-M-Right) και στην εκεί πραγματικότητα παρουσιάζονται με κριτική και ενημερωτική διάθεση αυτά που ζούμε σήμερα και στην πλειονότητά τους μας δυσκολεύουν.

Κεντρικά πρόσωπα της ιστορίας είναι ένας 92χρονος παππούς που κάποτε υπήρξε δικαστής αλλά τώρα είναι άρρωστος και η μνήμη του έχει κολλήσει στα παλιά και ο μαθητής εγγονός του. Ο δεύτερος και σύγχρονος της εποχής του είναι ο αφηγητής της μυθιστορηματικής ιστορίας, που με την ευφάνταστη ματιά του αποδίδει και παρουσιάζει τα διάφορα συναρπαστικά που ξετυλίγονται κατά το διάλογο με τον παππού του.

Μέσα από την αντιπαράθεση του σήμερα και του τότε –στο σήμερα η δικαιοσύνη αποδίδεται μέσα στα δικαστήρια από δικαστές και έχει σα σύμβολο μια γυναίκα με τα μάτια δεμένα για να μη βλέπει και να μην επηρεάζεται από κανέναν, ενώ στο τότε από το σύστημα I.M. Right που φέρει το όνομα «Λύση», έχει σαν σύμβολο ένα γουρλωμένο μάτι και αναλύει τα δεδομένα των υποθέσεων για να βγάλει τις αποφάσεις– αλλά και τον αποτροπιασμό του παππού, ο οποίος θεωρεί τη σύγχρονη εποχή του εγγονού του ξεπεσμένη, αρχίζουν να ξετυλίγονται σιγά-σιγά η λειτουργία και τα προβλήματα της δικαιοσύνης του σήμερα. Πριν όμως ο συγγραφέας φροντίζει να ενημερώσει το μικρό αναγνώστη και αυτόν που δεν είναι μυημένος στη νομική πραγματικότητα γύρω από διάφορα δικονομικά και διαδικαστικά θέματα. Αναφέρονται τα είδη και οι βαθμοί των δικαστηρίων, οι δικαιοδοσίες και άλλοι νομικοί όροι, δίνεται και ένας ορισμός της δικαιοσύνης ως «την αίσθηση του δικαίου που πρέπει να υπάρχει στη ζωή μας» και ο αναγνώστης αποκτά μια πιο σαφή εικόνα για το τι ακριβώς συμβαίνει.

Ο παππούς Δικαστής λειτουργεί με τη μνήμη, ενώ ο εγγονός με τη σύγχρονη γνώση του 2075. Έτσι, από την αντιπαράθεση αυτή, τη γεμάτη χιούμορ και ευφυή ευτράπελα, σκιαγραφούνται ακόμα πρόσωπα και γεγονότα, ξετυλίγονται συναρπαστικές ιστορίες που διαδραματίζονται στις αίθουσες των δικαστηρίων.

Για παράδειγμα: η υπόθεση εξαπάτησης του δικηγόρου Ισαάκ Δικολαμπίδα που υπερασπίζεται τον πελάτη του Μαλλιαρό, ο οποίος εξαπατήθηκε αγοράζοντας ένα προϊόν κατά της φαλάκρας χωρίς όμως αποτέλεσμα. Ή η υπόθεση του κλέφτη με το παρατσούκλι «Πικάσο» που είχε δικαστεί οχτώ φορές για κλοπή τριάντα δύο πινάκων ζωγραφικής με αθωωτική κατάληξη λόγω αμφιβολιών και έλλειψης επαρκών στοιχείων, κλπ. δημιουργούν μια ιδιαίτερα ευχάριστη ατμόσφαιρα και αναδεικνύουν το ταλέντο γραφής του συγγραφέα.

Και ο αναγνώστης δεν μυείται μόνο στις δυσνόητες έννοιες που σχετίζονται με τις νομικές και δικονομικές διαδικασίες, αλλά δέχεται προβληματισμούς και σε ζητήματα αξιών και αρχών που άπτονται των δικαιωμάτων του μέσα στην οργανωμένη κοινωνία, στην οποία ζει.

Αξίζει να αναφέρουμε επίσης ότι το βιβλίο συνοδεύεται και από ένα ευφάνταστο online ηλεκτρονικό παιχνίδι, «Ο μικρός δικαστής», που βοηθά το παιδί να εμπεδώσει όλες αυτές τις νομικές έννοιες που συνάντησε στο βιβλίο. Εξαιρετική είναι και η εικονογράφηση της Λίλας Καλογερή που με τα χρώματά της ζωντανεύει πρόσωπα και γεγονότα του βιβλίου.

Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα, το οποίο παρά τη δυσκολία και την ασυμβατότητα του θέματος που επεξεργάζεται, αφήνει στο τέλος να λάμψει η ελπίδα που σε όλα τα λογοτεχνικά βιβλία για παιδιά και νέους υπάρχει ή καλύτερα πρέπει να υπάρχει. Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί τόσο από τους μικρούς όσο και από τους μεγάλους, διότι το παραμύθι ομορφαίνει τη ζωή μας.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.