Όταν έκλαψε ο Τσιόδρας,γράφει ο Φώτης Θαλασσινός

Όταν έκλαψε ο Τσιόδρας

 

Χθες 21/3/2020 στην ενημέρωση στις 6.00 μ.μ. που είχαμε από τον λοιμωξιολόγο κύριο Τσιόδρα, ανάμεσα σ’ αυτά που δήλωσε τον άκουσα να λέει χαρακτηριστικά, «η Ισπανία που τις τελευταίες μέρες καταγράφει παρόμοια κατάσταση μ’ αυτήν στην Ιταλία και οι φίλοι Ισπανοί γιατροί έχουν φτάσει στα εξής δεδομένα, δίδουν προτεραιότητα στις εισαγωγές στις μονάδες εντατικής θεραπείας που πιστεύουν πως έχουν προσδόκιμο ζωής παραπάνω από δύο έτη και παίρνοντας υπόψιν την «αξία» που έχει ο κάθε ασθενής για την κοινωνία. Το ξανατονίζω, όλοι είναι, είμαστε πολύτιμοι. Η ανθρώπινη ζωή δεν μετριέται ούτε υπολογίζεται σε αξία από κανένα». Εδώ θα μπορούσαμε να μιλήσουμε ξεκάθαρα για εφαρμογή της ευγονικής. Ο καθηγητής Τσιόδρας την καταγγέλλει αποκλείοντας τον ηλικιακό ρατσισμό σε βάρος των ηλικιωμένων ανθρώπων. Σε μια αποστροφή μου στο Facebook έγραψα, «Ο κύριος Τσιόδρας λύγισε σήμερα. Και πώς όχι; είπε ότι στην Ισπανία επιλέγουν τους ασθενείς που θα διασωληνώσουν αναλόγως με την αξία τους στο κοινωνικό σύνολο. Πάμε καλά; Ξαναβγήκαν οι Χίτλερ στα μυαλά τους; Μερικοί νομίζουν πως είναι θεοί. Για τον άνθρωπο το μόνο που υπάρχει να πιστεύει είναι ο σεβασμός προς κάθε συνάνθρωπο του και η απόλυτη πίστη για την σπουδαιότητα του καθενός από εμάς. Δεν μένει παρά να τα πιστέψουμε όλοι μας. Το δικαίωμα στη ζωή είναι δικαίωμα όλων».Αυτές οι δηλώσεις του γιατρού είναι μια πραγματική ευκαιρία για να καταλάβουμε όλοι ότι απ’ τη στιγμή που στη ζωή μας μπήκαν οι πανδημίες , θα πρέπει να υπάρχουν ΜΕΘ για όλους. Αλλιώς πάμε σε επιλογές ζωών και εκτρεπόμαστε σε αποφάσεις που απηχούν -το ξανατονίζω- τις βασικές αρχές της ευγονικής.

 

Ποιός μου λέει εμένα ότι σε όλο τον κόσμο, στους χώρους παροχής υπηρεσιών υγείας, δεν επικρατεί το δίκαιο του ισχυρότερου; Το δίκαιο των αρίστων, των πλουσίων, των διακεκριμένων προσωπικοτήτων. Είναι πραγματικά τραγική η αριστεία ως μονάδα μέτρησης της χρησιμότητας κάποιου μέσα σε μια κοινωνία. Οι θεοί υπάρχουν. Και είναι οι μόνοι που μπορούν να δουν την μυστική ζωή που διάγει κάποιος. Τα θαύματα που πραγματοποιεί, το καλό που κομίζει στον κόσμο, την άπειρη επενέργεια μιας πράξης του σε περιστατικά που ξεπερνούν ιστορικά ακόμη και τον θάνατο του. Αυτά τα περί αναπαραγωγής των εκλεκτών μελών των επαίσχυντων ελίτ δεν είναι πράγματα των ενάρετων. Είναι ιδιώματα μόνο των νεοναζί και των ακροδεξιών φασιστών. Αυτών που θέλουννα φτιάξουν ανθρώπους με κληρονομημένα χαρακτηριστικά τους τις πιο απίστευτες ικανότητες απ’ αυτές που ανέπτυξαν οι πρόγονοί τους.

 

Η ευγονική είναι στο σύνολο της μια θεωρία που ξεκινά ακριβώς εκεί που τελειώνει και καταπροδίδεται η ανθρωπιά. Είναι μια καλή ευκαιρία να γράψω κάποια πράγματα γι’ αυτήν σε μια ιστορική φάση που η ύπαρξη της ξαναχτυπά την πόρτα των νοσοκομείων. Η ευγονική έχει ως βασικό στόχο της την εξάλειψη απ’ το κοινωνικό σύνολο των ελαττωματικών ανθρώπων, των αδυνάμων και των αρρώστων. Η ευθανασία συνδέεται άμεσα με την ευγονική γιατί δίνει κίνητρο στην επιστήμη να τεμπελιάζει για τις έρευνες προς την κατεύθυνση ενός ανώδυνου φυσικού θανάτου. Τεμπελιάζει στις έρευνες για την εξάλειψη του σωματικού πόνου. Έχει να κάνει (η ευγονική) με την δημιουργία μιας κοινωνίας υπερανθρώπων, μια κοινωνία της οποία η άφιξη διασφαλίζεται με την επιλεκτική συνεύρεση των πιο υγιών και ευφυιών μελών της μεταξύ τους. Η ευγονική σαν πεδίο μελέτης αναπτύχθηκε πιο ολοκληρωτικά από ποτέ στη ναζιστική Γερμανία. Οι ναζί στείρωναν τους κατατρεγμένους και δολοφονούσαν τα εκατομμύρια των ανθρώπων που δεν μπορούσαν να χωρέσουν στα δόγματα τους για την φυλετική υγιεινή. Οι ευγονιστές δεν πίστευαν στην αλληλεγγύη. Θεωρούσαν τους φτωχούς και χωλούς ανθρώπους εμπόδια στην εξέλιξη του ανθρώπινου είδους και παρότρυναν γι’ αυτούς να τους αφήνουμε στην τύχη τους και στον θάνατο τους. Μετά την εποχή της ανακάλυψης της Αμερικής και των μεγάλων ταξιδιών προς την Ωκεανία και άλλες άγνωστες χώρες και ηπείρους η ευγονική διευρύνθηκε για να μπορεί να βάζει στο στόχαστρό της εκτός από κοινωνίες και ολόκληρες φυλές. Μελετώντας τις διαφοροποιήσεις από φυλή σε φυλή οι επιστήμονες της εν λόγω θεωρίας κατέληγαν σε ιεραρχήσεις που συνέκλιναν πάντα στην υπεροχή των λευκών ευρωπαίων. Ακόμη και τις περιόδους παρακμής των ευρωπαϊκών χωρών, οι ευγονιστές τις αιτιολογούσαν με το επιχείρημα της ανάμειξης της «άριας» ομάδας ανθρώπων με τους εκπροσώπους των κατώτερων λαών. Επιστρέφω στην ατομική εφαρμογή της θεωρίας της ευγονικής και στην άποψη του Traversoότι «το κράτος αναγορευόταν σε βιοεξουσία, που καλούνταν να παρέμβει στην κοινωνία σαν χειρουργός επιφορτισμένος να ακρωτηριάσει το γαγγραινιασμένο μέλος ενός άρρωστου οργανισμού». Με βάση κι αυτές τις επισημάνεις πολλές κυβερνήσεις προχωρούσαν στην περιθωριοποίηση και τον ταυτόχρονο έλεγχο όσων αρνούνταν τους κανόνες της ευταξίας και της υγείας μέσα στο πλαίσιο που όριζε ο κάθε άρχοντας. Πολλές φορές μάλιστα αν οι κυβερνήσειςέκριναν ότι αυτοί οι τελευταίοι των ανθρώπων πολλαπλασιάζονταν ανεξέλεγκτα, έκαναν τα πάντα για την συντριβή τους. Η ευγονική απ’ όποια πλευρά και να την πιάσεις, αν δεν αφορά όλους τους ανθρώπους, είναι ένα μίασμα, η ντροπή του ανθρώπινου γένους. Θέλω να κλείσω με μια φράση του καθηγητή Τσιόδρα που συνοψίζει την απέχθεια μας για τέτοιες απάνθρωπες θεωρίες και την αυτοθυσιαστική βούληση μας να παραμείνουμε με τον άνθρωπο: «Το θαύμα της ιατρικής επιστήμης του 2020 είναι η παράταση της ποιοτικής επιβίωσης αυτών των ατόμων (Σ.τ.Σ. των πρεσβύτερων και γι’ αυτό πιο αδύναμων) πολλοί από τους οποίους είναι μανάδες και πατεράδες μας. Είναι γιαγιάδες και παππούδες. Η απάντηση είναι πως τιμούμε όλους, σεβόμαστε όλους, προστατεύουμε όλους, αλλά κατεξοχήν αυτούς. Δεν μπορούμε να υπάρχουμε, ούτε να έχουμε ταυτότητα χωρίς αυτούς.»

 

Βιβλιογραφία: Παλαιές και σύγχρονες μορφές ευγονικής. Μια ηθική θεώρηση, Ευαγγελία Κουκή.

 

Κείμενο: Φώτης Θαλασσινός

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.