Θάνατος στα χρόνια του σίσα,γράφει ο Φώτης Θαλασσινός

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΣΙΣΑ

 

1. Στις 7 Ιανουαρίου οι αστυνομικοί εντόπισαν το κεντρικό παρασκευαστήριο κρυσταλλικής μεθαμφεταμίνης ή shisa που προμήθευε την πιάτσα της ΑΣΟΕΕ με το γνωστό ναρκωτικό. Η εγκατάσταση βρέθηκε στην οδό Κοδριγκτώνος 40…

 

2. Το μόνο βέβαιο είναι πως δυνητικά θα μπορούσα και ακόμη μπορώ να ξεκινήσω τη χρήση ναρκωτικών. Προσιδιάζει εξάλλου στην συγγραφική μου ιδιότητα και ακόμη περισσότερο στην απόγνωση της μείζονος κατάθλιψής μου. Έρχονται κάτι στιγμές που απλά θα ‘θελα λίγο σίσα. (Διάβασα πρόσφατα γι’ αυτό πολλά κείμενα και νομίζω πως για αρκετές μέρες το πόθησα.) Κι έπειτα θα ‘θελα κάποιον όμορφο άντρα για να εκτονώσω την σεξουαλική μου υπερένταση. Απότοκη της χρήσης του συγκεκριμένου ναρκωτικού, η ανεξέλεγκτη αυτή ηδυπάθεια καταλήγει συνήθως σε βίαιο σεξ. Βρείτε μου κάποιον άνθρωπο που δεν θα επιθυμούσε απ’ τη μαστούρα να είναι μια ακίνδυνη ηδονή. Το σίσα είναι το ναρκωτικό του οποίου το κάπνισμα, η ένεση ή το σνιφάρισμα ακολουθούνται από συναισθήματα ευφορίας και υπερδιέγερσης που είναι δέκα φορές πιο έντονα απ’ αυτά στην περίπτωση της ηρωίνης και της κόκας. Νομίζω πως οι άνθρωποι που ξεκινάνε την περιπέτεια με τα ναρκωτικά σε μεγάλη ηλικία, είναι γιατί ξέρουν πως η τροχιά της ζωής τους δεν πρόκειται να αναστραφεί απ’ την κατωφέρεια στην ανάταση. Ξέρουν πως όσος χρόνος ζωής και να τους μένει, αυτός θα είναι ολοκληρωτικά δεσμώτης μιας αξεπέραστης κατήφειας, μιας βασανιστικής επανάληψης της ταλάντωσης ανάμεσα στην δυστυχία και την απελπισία. Όποιος δεν έχει έρθει στη θέση μου, στη θέση του ανθρώπου που τα έχασε όλα από καταβολής του χωρίς ποτέ να του δοθεί οτιδήποτε, έστω και το ελάχιστο, δεν μπορεί να καταλάβει και ένα απ’ τα βασικότερα κίνητρα της ουσιοεξάρτησης: η πλήρωση του χάσκοντος στον πυρήνα του ψυχισμού του χρήστη κενού.

 

Είναι δύσκολο να μανιπουλάρεις μια ζωή ανηδονίας. Μια ζωή που δεν επιθυμεί γιατί δεν γνωρίζει να οικειοποιηθεί οτιδήποτε. Μια ζωή στοιχειωμένη με φόβους για το περιβάλλον της. Η ζωή ενός ολοκληρωτικά ξένου ανθρώπου.

 

Ας μιλήσουμε λίγο για το σίσα που είναι και το ζητούμενο τούτης της υποθετικής ζωής μου. Καταρχήν είναι πάμφθηνο και πολλά υποσχόμενο ως προς την επιρροή του στην αλλοίωση των συνειδησιακών κεκτημένων. Απελευθερωτικό για τις πλέον λογοκριμένες δυνάμεις του καταναλωτή του. Και μαζί ανεπανάληπτα καταστροφικό. Στις πιάτσες λέγεται ότι έξι μήνες συνεχόμενης χρήσης είναι ικανοί για την θανάτωση κάποιου. Ένα εξάμηνο στην αρχή του όμορφης ζωής. Τούτη η δελεαστική περπατησιά στους ψυχωτικούς κόσμους του ναρκωτικού κάμπτει την βούληση του άλλου έναντι του. Γίνεται πια εξανδραποδισμένος των εξωτικών και συνάμα άγριων ταξιδιών στις αποκομμένες απ’ την πραγματικότητα επικράτειες του ονείρου. Το σίσα λόγω της χαμηλής τιμής του συσχετίστηκε πολύ με την οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Τότε που ετοιμόρροπα κάστρα έπεσαν ολότελα κι έγιναν κονιορτός. Τότε που εν μια νυκτί άνθρωποι έχαναν τα σπίτια τους και γινόντουσαν άστεγοι.

 

Μια δόση σίσα μπορεί να ξεκινά απ’ τα δύο Ευρώ και να φτάνει τα πέντε. Σίγουρα οι περισσότεροι χρήστες του είναι άστεγοι, νυν φτωχοί και πρώην εργαζόμενοι, τοξικοεξαρτημένοι παλιότερα σε ηρωίνη και κόκα που τώρα άλλαξαν ουσία λόγω της ελκυστικής τιμής της. Υπάρχουν όμως και άλλοι όπως οι ιερόδουλες που παίρνουν το σίσα για να αυξήσουν τις επιδόσεις τους στην ερωτική τους διάθεση και την διάρκεια της. Και λόγω της ελάττωσης της κριτικής ικανότητας τους, άλλη συνέπεια της λήψης της κρυσταλλικής μεθαμφεταμίνης, μένουν έγκυοι κάνοντας απροφύλακτο σεξ και κολλώντας αφροδίσια νοσήματα με σημαντικότερο το HIV. Είναι τέτοια η επιδημική διάσταση της χρήσης αυτού του ναρκωτικού που οι οροθετικοί ανάμεσα στους εθισμένους αυξήθηκαν κατά πολύ και σύμφωνα με τα στοιχεία πολλών ερευνών. Δεν είναι όμως μόνο η φτώχεια που αποζητά τα δικά της όμορφα ταξίδια. Είναι και η περιχαράκωση στο όνομα της εξατομίκευσης και του αυτοπροσδιορισμού. Η συνακόλουθη μοναξιά, καταλυτική για την κοινωνική συνοχή. Η μετανεωτερικότητα στην Ελλάδα, ο φεμινισμός, o μεταμοντερνισμός και η queer θεωρία εισήχθησαν στην χώρα μας δίχως να αφομοιωθούν ποτέ παρά μόνο σαν διαδρομές για ένα κανιβαλικό ανταγωνισμό απώθησης και γκρεμίσματος του ενός υποκειμένου από το άλλο. Όσο πιο εντυπωσιακός είναι ο διασπαστικός για τα παλιότερα αφηγήματα λόγος τόσο το πρόσωπο που τον εκφέρει ανεβαίνει στις νέες ιεραρχίες. Ιεραρχίες πιο αμείλικτες από ποτέ που αφήνουν χιλιάδες αποσυνάγωγους, παρίες, μοναχικούς περιπλανώμενους δίχως προορισμό και στόχους. Μοναδική περιουσία αυτών των έσχατων μια ξεψυχισμένη ζωή που απονενοημένα ψυχώνεται για όσο χρόνο διαρκεί η επίδραση του σίσα (ή του όποιου άλλου ναρκωτικού). Για πρώτη φορά στα χρονικά ο ακτιβιστικός λόγος -καθόλου η ακτιβιστική δράση- δίνει στον άνθρωπο το διαβατήριο για την μετεξέλιξη του σε ιστορικό πρόσωπο. Χιλιάδες ακτιβιστές και εκατοντάδες χιλιάδες οι παρίες. Η εξίσωση χωλαίνει βαθιά και η υποκρισία είναι αρραγής και εντός πια του νέου ηθικού πλαισίου.

 

Το σίσα δυσκόλεψε κατά πολύ τα κέντρα απεξάρτησης. Είναι κάτι καινούργιο το οποίο δεν έχει μελετηθεί ακόμη επαρκώς για να αντιμετωπιστεί η διάδοση του ανάμεσα στις ευάλωτες ομάδες. Προσωπικά εκείνο που ξέρω είναι πως όλα αυτά τα αυτοκαταστροφικά που καθιστούν υπερτροφική την φροϋδική ενόρμηση θανάτου έχουν να κάνουν με τις νέες μορφές ανταγωνισμού. Δεν αρκεί να είσαι καλός εργάτης. Πρέπει να είσαι και γοητευτικός. Η εποχή μας είναι εποχή προσωπολατρίας, το είχε πει και η Μαλβίνα Κάραλη, εκείνη το ανέφερε ως θετικό της Αθήνας, ότι λατρεύει την πρωτεύουσα γιατί όλοι οι κάτοικοι επιθυμούν να είναι σταρ , να είναι μέσα στο πλάνο. Ξέχασε βέβαια τους κατατρεγμένους. Ξέχασε καλλιτέχνες που πασχίζουν για να βγάλουν λίγη αγάπη απ’ το έργο τους και καταλήγουν μες στη φτώχεια τους να κυνηγάνε χίμαιρες του σίσα και των άλλων ουσιών. Επομένως η εκτροπή προς τη χρήση αυτού του φτηνού ναρκωτικού είναι η αυτό-απαξίωση μας. Ο εξοστρακισμός μας απ’ την νέα ειδωλολατρία των ψεύτικων ανθρώπων με τα προσωπεία. Ας είμαστε δυνατοί. Η πραγματική ηθική χτυπιέται ανελέητα για την επίτευξη της άρσης όλων των λογικών απαγορεύσεων. Ο χρόνος θα δικαιώσει τον έντιμο, όχι το σίσα. Έχε πίστη! Η τιμιότητα είναι η μόνη αξία που χτίζει κοινωνίες για να χωράνε όλοι. Δεν είναι οι φωνασκίες και η υπονόμευση της κοινής μας θεολογικά ουσίας. Ο κατακερματισμός του αλόγιστου αυτοπροσδιορισμού θα γίνει όλεθρος για τους περισσότερους από ‘μάς.

 

Κείμενο: Φώτης Θαλασσινός.

 

 

 

 

 

 

 

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.