Συνέντευξη (Άννη Θεοχάρη)

Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Άννη Θεοχάρη

 

Aς αρχίσουμε με τα τρία πράγματα που θέλετε να γνωρίζουν οι αναγνώστες σας και δεν γράφονται στο βιογραφικό σας.

Είμαι πολύ ξεχασιάρα και μου αρέσει συνέχεια να γελάω ακόμα και σε μέρη που πρέπει να κάνεις ησυχία. Και επειδή ακριβώς μου φαίνονται αστεία τα πάντα με αποτέλεσμα να ξεκαρδίζομαι συνέχεια κουβαλάω μαζί μου αντιχαχανόσκονη και τη ρίχνω στο πρόσωπο μου για να μην γελάω όλη την ώρα.

 

Ποια είναι κατά τη γνώμη σας η πιο απαιτητική στιγμή κατά τη συγγραφή ενός κειμένου; Υπάρχουν μαύρες τρύπες στη διάρκεια της διαδρομής και τι κάνετε για να τις αποφύγετε;

Είμαι από αυτούς που δεν γράφουν οργανωμένα. Δεν έχω δηλαδή στο γραφείο μου έναν πίνακα με στοιχεία για τον κάθε ήρωα, που μένει, με ποιον κάνει παρέα και τι θα ήθελε να γίνει όταν μεγαλώσει. Ούτε έχω συγκεκριμένες ώρες που γράφω. Συνήθως μου έρχεται μια ιδέα, την σημειώνω κάπου για να μην τη ξεχάσω και όταν κάθομαι στον υπολογιστή είναι σαν να γράφεται από μόνη της. Ωστόσο μόλις την τελειώσω πάντα μα πάντα δε μου αρέσει καθόλου! Οπότε την βάζω για λίγο καιρό «στο συρτάρι μου» και μόλις νιώσω έτοιμη την ξαναδιαβάζω και τότε αρχίζουν οι διορθώσεις μέχρι να πάρει την τελική της μορφή. Οπότε η πιο απαιτητική στιγμή για μένα είναι η στιγμή που για λίγο αποχωρίζομαι και ξεχνάω την ιστορία μου ώστε να μπορέσω όταν την ξαναδιαβάσω να έχω μια καινούργια οπτική.

 

Ποια είναι η σχέση σας με τους ήρωες των βιβλίων σας; Υπάρχει σε αυτούς ένα δικό σας κομμάτι; Αν η Άννη ήταν ο ήρωας ή η ηρωίδα της, θα ήταν…

Όλοι οι ήρωες μου έχουν κάτι από μένα. Κάτι από την παιδική μου ηλικία και κάτι από τον παιδικό μου εαυτό που σίγουρα κουβαλάω ακόμα μέσα μου. Θα ήμουν σίγουρα ο μικρός ελέφαντας που θέλει να γίνει κάτι άλλο. Γιατί κάθε μήνα θέλω να γίνω και κάτι άλλο!

που φαντάζεστε ωαναγνώστη/αναγνώστρια των βιβλίων σας;

Πώς βρίσκετε τη «φωνή» των ηρώων σας; Περπατάτε μαζί τους, τους κρατάτε σφιχτά το χέρι, τους αφήνετε χώρο για αυτόνομη δράση;

Όταν γράφω είναι σαν να βουτάω στα χρόνια που ήμουνα παιδί και προσπαθώ να ζωντανέψω την αίσθηση που είχα τότε για τον κόσμο. Κάπου εκεί κρύβονται όλοι μου οι ήρωες και φανερώνονται ο καθένας στον χρόνο που πρέπει. Με κάνουν ότι θέλουν και αποφασίζουν εκείνοι για μένα. Εγώ απλώς καταγράφω!

 

Πώς λειτουργούν τα «αντανακλαστικά» σας ως ηθοποιός στη θεματολογία των βιβλίων σας; Θέατρο και συγγραφή. Ποιός είναι συνδετικός ιστός ανάμεσα στις δύο ιδιότητές σας;

Δεν μπορώ να γράψω κάτι αν δεν το σκεφτώ ταυτόχρονα και ως μια μικρή παράσταση. Επίσης δεν μπορώ να γράψω μια ιστορία αν δεν δημιουργήσω και τη μουσική που τη συνοδεύει. Τα τελευταία χρόνια ζωγραφίζω και τις εικόνες της. Οπότε η δημιουργία ενός βιβλίου είναι για μένα σαν να δημιουργώ ένα μικρό σύμπαν από λέξεις, μουσικές και εικόνες που ζωντανεύουν!

Η ανάγκη μου λοιπόν να ζωντανέψω αυτόν τον κόσμο δημιούργησε και Το Χάρτινο Θέατρο.​

Το Χάρτινο Θέατρο είναι μια παραστατική αφήγηση που συνδυάζει τεχνικές θεάτρου (πχ παντομίμα), θεατρικό παιχνίδι, δραματοποιημένη αφήγηση και τα διαδραστικά παιχνίδια.

Βασίζεται στην τεχνική του γιαπωνέζικου Καμισιμπάι (kami () που σημαίνει θέατρο και shibai (芝居) που σημαίνει χαρτί) μια μορφή συμμετοχικής αφήγησης, η οποία συνδυάζει αρμονικά το ζωντανό, προφορικό λόγο με την εικόνα. Έχει ρίζες στην Ιαπωνία του δωδέκατου αιώνα και άνθισε ιδιαίτερα τις δεκαετίες 30 και 40.

Οι Καμισιμπάγια-όπως ονομάζονταν οι αφηγητές- φόρτωναν το κουτί τους (ένα κουτί-παράθυρο που σου επιτρέπει να βλέπεις τις εικόνες της ιστορίας αλλάζοντας τες κατά την αφήγηση) στο ποδήλατό τους και γυρνούσαν τα χωριά λέγοντας τις ιστορίες τους.

Με αφορμή αυτό το κουτί γεννήθηκε η ιδέα του Χάρτινου Θεάτρου.

Τι μπορεί να χωρέσει μέσα σε ένα κουτί;

Μα ένας ολόκληρος κόσμος!

Η αφήγηση βασίζεται πάνω σε ένα φαινομενικά αδιάφορο μικρό κουτί που με τον πιο μαγικό τρόπο ανοίγει και ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια των παιδιών ένας ολόκληρος κόσμος, ένα μεγάλο χάρτινο σκηνικό όπου εκεί θα ζήσουν καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης οι ήρωες της ιστορία αλλά και όλοι οι θεατές.

Κάθε σκηνικό και αξεσουάρ που χρησιμοποιείται είναι φτιαγμένο από χαρτί.

Το Χάρτινο Θέατρο πηγαίνει σε σχολεία και σε χώρους για παιδιά.

Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στο site μου: fannieth.wixsite.com/website

 

Ποια είναι η γνώμη σας για την κατηγοριοποίηση των βιβλίων κατά ηλικίες ή θεματικές;

Υπάρχουν πάρα πολλά βιβλία και εξίσου πάρα πολλοί συγγραφείς και αν δεν μπει μια τυπική κατηγοριοποίηση είναι φοβερά δύσκολο να βρεις αυτό που χρειάζεσαι. Ωστόσο πιστεύω πως ο αναγνώστης πάει εκεί που έχει ανάγκη χρησιμοποιώντας τις κατηγορίες σαν μια μικρή βοήθεια προσανατολισμού χωρίς να περιορίζεται.

 

Πιστεύετε πως η ανάγνωση ενός βιβλίου μπορεί να αλλάξει μια ολόκληρη ζωή; Τα βιβλία συνεχίζονται από τους αναγνώστες τους;

Και βέβαια το πιστεύω! Ίσως σήμερα πιο πολύ από ποτέ! Ένα βιβλίο είναι ένα παράθυρο στο κόσμο και ο κόσμος αυτός που δημιουργεί με τη φαντασία του ο κάθε αναγνώστης είναι μοναδικός. Οι ήρωες συνεχίζουν να κατοικούν μέσα μας και μεγαλώνουν μαζί μας σαν μακρινές αναμνήσεις. Και κάθε φορά μας βοηθούν να ξεκλειδώσουμε ακόμα μια πόρτα.

 

Ποια είναι, κατά τη γνώμη σας, τα στοιχεία, που πρέπει να διαθέτει ένα βιβλίο που απευθύνεται σε παιδιά; Τι πιστεύετε πως αγγίζει το σημερινό παιδί – αναγνώστη;

Δεν ξέρω αλήθεια! Το μόνο που ξέρω και βλέπω πως έχει λειτουργήσει από το 2009 που κυκλοφορούν τα βιβλία μου, είναι πως το πιο σημαντικό είναι να γράφει κανείς από την καρδιά του και να είναι αυθεντικός. Οτιδήποτε άλλο συνήθως αποτυγχάνει. Κι αν όχι αμέσως, θα συμβεί πολύ σύντομα. Η προσωπική αλήθεια του συγγραφέα είναι αυτή που αγγίζει τους αναγνώστες και ειδικά τα παιδιά.

 

Η πανδημία είναι μια ακόμη κρίση για το βιβλίο ή μια πρόκληση για ριζικές αλλαγές; Οι σκέψεις, οι προβληματισμοί και οι προτάσεις σας.

Πέρα από το χώρο του βιβλίου θα έλεγα πως η πανδημία είναι μια ακόμη κρίση για την ανθρωπότητα γενικότερα και οι ριζικές αλλαγές θα πρέπει να γίνουν άμεσα αν θέλουμε να συνεχίσουμε κατοικούμε σε αυτόν τον πλανήτη.

Οι προτάσεις μου είναι απλές:

Να αγαπάμε και να φροντίζουμε τον εαυτό μας γιατί είμαστε μοναδικοί

Να αγαπάμε και να φροντίζουμε τους άλλους όπως τον εαυτό μας

Να αγαπάμε και να φροντίζουμε τα ζώα και τη φύση για να μπορούμε να κάνουμε όλα τα παραπάνω.

 

Πότε γράφετε και πού; Έχετε κάποια αγαπημένη ρουτίνα συγγραφής;

Δεν έχω κάποια ρουτίνα. Γράφω όπου με βρει μια ιδέα. Και οι ιδέες δεν προειδοποιούν! Σε βρίσκουν όπου κι αν είσαι! Γι αυτό πρέπει να είσαι έτοιμος να τις αρπάξεις για να μην χαθούν για πάντα. Έχω λοιπόν μαζί μου πάντοτε ένα μικρό σημειωματάριο και τις καταγράφω! Ένας συγγραφέας, είτε μικρός μα είτε και μεγάλος, οφείλει να είναι πάντοτε έτοιμος και προετοιμασμένος για μια αναπάντεχη ιδέα!

 

Λίγα λόγια για το τελευταίο σας βιβλίο και τα μελλοντικά σας σχέδια.

Το τελευταίο μου βιβλίο κυκλοφόρησε πέρυσι από την Ελληνοεκδοτική και έχει τίτλο «Ένας ελέφαντας το κάτι άλλο». Ο ήρωας του βιβλίου είναι ένας μικρός ελέφαντας που ενώ όλοι του έλεγαν πως όταν μεγαλώσει πρέπει να γίνει ελέφαντας εκείνος ήθελε να γίνει κάτι άλλο. Μια ιστορία για τη μοναδικότητά μας και την πίστη στον εαυτό μας.

Αυτό τον καιρό ετοιμάζω το καινούργιο μου βιβλίο όπως και ένα καινούργιο τραγούδι που θα συμπληρώνει την ιστορία. Αλλά περισσότερα δε θα πω! Είναι νωρίς ακόμα…

Μπορείτε να με βρείτε στη σελίδα μου Άννη Θεοχάρη στο facebook όπου εκεί αναρτώ όλες τις εκδηλώσεις που κάνω με το Το Χάρτινο Θέατρο καθώς και πληροφορίες για τα βιβλία μου. Και εννοείται θα χαρώ πολύ να μου στείλετε μήνυμα και να ανταλλάξουμε ιδέες!

 

Ας κλείσουμε με μια ευχή για τους αναγνώστες σας!

Σας μεταφέρω την ευχή του μικρού μου ελέφαντα:

«Γίνε μικρό μα και μεγάλο

Γίνε αυτό το κάτι άλλο»

 


 

 

 

 

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.