Μια selfie από τον Φώτη Θαλασσινό. Σε καραντίνα στην Κω.

Μια selfie από τον Φώτη Θαλασσινό. Σε καραντίνα στην Κω.

17/3/2020. Σήμερα το πρωί στις 9.30 στον δρόμο προς το ταχυδρομείο για να παραλάβω ένα δέμα, δεν συνάντησα κανέναν γνωστό. Τα περισσότερα μαγαζιά ήταν κλειστά και απ’ ότι πληροφορήθηκα ήταν κλειστά και την προηγούμενη μέρα. Εξάλλου από αύριο Τετάρτη ισχύει το μέτρο για σφράγισμα των καταστημάτων λιανικού εμπορίου -με τις γνωστές εξαιρέσεις. Κάποιοι άνθρωποι που προσπέρασα στο διάβα μου φορούσαν προστατευτικές μάσκες και η διασταύρωση των τροχιών μας γινόταν τόσο προσεκτικά σαν για να αποφύγουμε την ανταλλαγή των χνώτων μας. Μια δυστοπία στην πραγματική ζωή. Μια διαδοχή αποκαλυπτικών εικόνων σε ό,τι πριν λίγο καιρό φάνταζε επιπόλαια προβλέψιμο για όλους μας. Οι υπάλληλοι των ΕΛΤΑ φορούσαν γάντια και η συναλλαγή με μετρητά γινόταν χωρίς να ακουμπάνε τα χέρια ανάμεσα στο εργατικό προσωπικό και τον πελάτη. Στο σπίτι μόνος μου με τη μάνα μου. Θεωρητικά στις ευπαθείς ομάδες εκείνη λόγω ηλικίας. Κάθομαι και σκέφτομαι πως αν αρρωστήσω , θα την διώξω απ’ το σπίτι για να αντιμετωπίσω μόνος μου, συνεπικουρούμενος φυσικά από τις υγειονομικές αρχές, την εξέλιξη της νόσου στο σώμα μου.

Ο κορωνοϊός είναι talk of the town στις τηλεφωνικές επαφές των ανθρώπων. Απ’ την στιγμή που οι περισσότεροι είμαστε κλεισμένοι κυρίως στο δικό μας σπίτι δαπανάμε περισσότερο χρόνο στο διαδίκτυο, στο διάβασμα και …στο MyStyleRocks. Σήμερα συζητιούνται πολύ και οι χθεσινές αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου. Δεν άρεσαν στον κόσμο οι αποφάσεις περί λιτής λειτουργίας. Δεν υπάρχουν τέτοια πράγματα Σεβασμιώτατε Ιερώνυμε. Οι άνθρωποι είμαστε φθαρτοί κι εσείς γνωμοδοτείτε σαν να είμαστε άγγελοι. Μέγα σφάλμα του οποίου το πολιτικό κόστος αψήφησε ο πρωθυπουργός της χώρας Κυριάκος Μητσοτάκης και προχώρησε και στην απαγόρευση της παρακολούθησης των λειτουργιών της εκκλησίας. Η πίστη στον Χριστό είναι μια παθητική πίστη. Ο ακόλουθος του μεγάλου δασκάλου ασκείται στην υποταγή αφήνοντας την θεληματική του βούληση στο θέλημα του Κυρίου. O μητροπολίτης Φθιώτιδας Συμεών είπε, «παρακαλούσα προχθές γιαγιάδες να φύγουν από την εκκλησία και να γυρίσουν σπίτια τους. Δεν με άκουγαν. Δεν θα πάθουμε τίποτα και αν πάθουμε ας πεθάνουμε, έλεγαν…». Πράγματα χαρακτηριστικά αυτής της υποτακτικότητας και αυτής της μετάθεσης των ευθυνών σε ό,τι μπορεί να ερμηνευτεί ως θεία βούληση. Η παθητικότητα του χριστιανού πιστού είναι αυτή που εξηγεί και την αντίθεση του Έλληνα στην επιχειρηματική επιτυχία κάποιου. Αυτός ο φθόνος που είναι η αντίδραση απέναντι σε κάθε πρόοδο. Γιατί η πρόοδος για την εκκλησία σημαίνει δοσοληψίες με τ’ αμαρτήματα. Η επιδίωξη είναι επιθυμία του κόσμου τούτου. Μοναδική έγνοια μας θα έπρεπε να είναι η πορεία μας προς το καθ’ ομοίωσιν του Θεού. Γι’ αυτό και πολλές φορές βλέπουμε με κακό μάτι τον τυχοδιώκτη, κοσμοπολίτη και φιλήδονο άνθρωπο. Γιατί αυτοί τολμούν και κάνουν πράγματα που είναι προς τη ζωή και όχι προς την άλλη ζωή. Αυτή η θρησκεία λάτρεψε και δόξασε τη πορεία των ήσσονος σημασίας βίων. Λάτρεψε όμως και άλλα. Δεν είναι σκοταδιστική όπως λένε πολλοί. Είναι η θρησκεία της αγάπης. Απλά ως οργανωμένο δόγμα αντίκειται στην πρόοδο και την αναπροσαρμογή της ηθικής στις νέες προκλήσεις. Αγαπώ πολύ τον Χριστό μ’ ένα τρόπο που μου έμαθε η ορθοδοξία. Δεν της επέτρεψα όμως ποτέ να επέμβει στην πρόοδο της σκέψης μου. Διατρέχει το είναι μου χωρίς να το αλώνει.

Ας γυρίσουμε στα της Κω. Μεγάλη ανησυχία η επιστροφή εργαζόμενων του κλάδου της εκπαίδευσης από μεγαλύτερες πόλεις και πιο πολύ απ’ την Αθήνα. Επίσης η επιστροφή των φοιτητών. Όση ασφάλεια και να μας εμπνέουν τα θαλάσσια σύνορά μας, αυτή η μετακίνηση ανθρώπων απ’ την Αθήνα προς το νησί μας κάνει καχύποπτους. Μεγάλος φόβος η ακύρωση της τουριστικής περιόδου του πρώτου τριμήνου. Οι επιχειρηματίες δεν έχουν λεφτά για να πληρώσουν τους προμηθευτές τους και χωρίς βοηθητικά μέτρα απ’ την κυβέρνηση οι υπερχρεωμένοι πρέπει να λάβουν αποζημιώσεις ή δάνεια με εξαιρετικά ευνοϊκούς όρους. Η Ελλάδα, μια χώρα που ζεί ακόμη στο απόηχο της οικονομικής κρίσης της προηγούμενης δεκαετίας, χρειάζεται μια πιο προνομιακή θέση στον προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το απόγευμα κατά τις 5.30 πήγα για καφέ στο βιβλιοπωλείο μας. Η συνάντηση με τον λατρεμένο αδερφό μου, η αγαπημένη μου συνήθεια σ’ αυτή την καραντίνα. Στην τσέπη μου το μίνι αντισηπτικό σπρέι. Πέρασε και ο Γιάννης και μου μίλησε για την γυναίκα του Βάσω. Μένει εντός του σπιτιού και ασχολείται με την καθαριότητα και το ξεσκαρτάρισμα των αντικειμένων της απ’ τα παλιότερα απ’ αυτά. Για τον υπερήλικα πατέρα του μας είπε μεταξύ σοβαρού και αστείου ότι είναι σε καραντίνα χωμένος στο βάθος του σπιτιού. Εντύπωση μου έκανε το deliveryboy που μας έφερε τους καφέδες. Φορούσε μαύρα γάντια και ήταν ντυμένος σαν φασκιωμένος. Το βράδυ που πέρασα από minimarket να πάρω τα τσιγάρα μου, στην συναλλαγή με τα ρέστα, ο ιδιοκτήτης πρόσεξε να μην μ’ αγγίξει καθόλου. Η ίδια προσοχή σε όλα τα σημεία συναλλαγής χρημάτων.

18/3/2020. Σήμερα κλείνουν και τα καταστήματα. Ανοικτά μόνο τα supermarket και όσα έχουν υπηρεσίες delivery. Ξεκίνησα να γράφω αυτό το κείμενο. Σενάρια ότι αυτός ο ιός προκαλεί πολυοργανική ανεπάρκεια η οποία σκοτώνει τον ασθενή μέρες μετά την ανάρρωση του. Οι περισσότεροι είμαστε μέσα στα σπίτια μας και βλέπουμε τηλεόραση. H καραντίνα είναι πιο αυστηρή για τους πρεσβύτερους ανάμεσα μας. Προσωπικά, το έγραψα και παραπάνω, αναρωτιέμαι για την συμπτωματολογία αυτού του ιού που μοιάζει να προσαρμόζεται και στις πιο αντίξοες για αυτόν θεραπευτικές μεθόδους. Οι δρόμοι του νησιού είναι άδειοι. Κάποιος ανέβασε χτες στο Facebook φωτογραφίες από γνωστές οδούς της Κω. Έρημες όσο επιτάσσει η κυβερνητική πολιτική αλλά κυρίως ο ανθρώπινος φόβος. Ένας μικρός διάλογος με τον θάνατο η ασκητική της διαρκούς προσήλωσης της σκέψης στον κορωνοϊό. Σίγουρα ψυχωφελής. Χαρχαλεύοντας κάτι παλιά συρτάρια βρήκα τα παλιά τσιμπιδάκια της γιαγιάς μου. Αυτό ήταν χαιρετούρα απ’ το υπερπέραν. Διατηρώ την αισιοδοξία μου. Λογικά θα έγραφα πως -τα τσιμπιδάκια- ήταν κάλεσμα των νεκρών και ότι σύντομα θα νοσούσα. Είμαι σε καλή κατάσταση.

Τις μέρες της καραντίνας έγινα θεραπαινίδα της αγίας μητέρας μου Άννας. Η ιερότητα της μητρότητας είναι αδιαμφισβήτητη. Γενικά θεωρώ πως οι περισσότερες γυναίκες έχουν πλησιέστερη θέση στην αγιοσύνη απ’ ό,τι οι άντρες. Οι άντρες πρέπει να προσπαθήσουμε πιο πολύ. Οι γυναίκες είτε έχουν παιδιά είτε όχι, καθώς ωριμάζουν, διατηρούν ακέραια την ιδιότητά τους της μητρότητας. Έχω αισθανθεί αυτή την πλέρια αγκαλιά των γυναικών, την γλυκιά θαλπωρή στις κουβέντες τους, την διάθεση τους να εκδηλώσουν μια προστατευτικότητα πάνω μου κι ας μην υπάρχει λόγος. Ως νέος και φυσικά και τώρα στα 42 μου οι φίλοι μου, οι δάσκαλοι μου στην τέχνη υπήρξαν κατά πολύ μεγαλύτεροι μου. Ανάμεσα τους υπάρχουν και γυναίκες που αγάπησα πολύ. Γενικά η καραντίνα για πολλούς από μας, φανέρωσε τους ανθρώπους του περιβάλλοντος μας αλλιώτικους, πιο τρυφερούς και γλυκείς. Η καραντίνα αναβάθμισε και εμβάθυνε τις σχέσεις μας μαζί τους. Μετρήσαμε την αγάπη μας γι’ αυτούς και την βρήκαμε αυγατισμένη. Για πρώτη φορά μιλήσαμε γυμνοί από μάσκες και προστατευτικά κιγκλιδώματα. Ό,τι βγαίνει απ’ το στόμα μας αυτές τις μέρες ανήκει στις ευχετικές μας ελπίδες. Δεν είναι απλός λόγος. Είναι ατόφιες ιερές προσευχές. Στην εποχή του κορωνοϊού οι άνθρωποι μάθαμε να μιλάμε με προσευχές. Ας μην το λησμονήσουμε αυτό. Να το κρατήσουμε και όταν το κακό θα έχει παρέλθει.

Κείμενο: Φώτης Θαλασσινός.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.