Ληστρική επίθεση σε νεκροταφείο,γράφει ο Φώτης Θαλασσινός

ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ

 

Όταν εμφανίστηκε στις οθόνες για πρώτη φορά το ρεπορτάζ για το νεκροταφείο στο χωριό Πλατύ της Καλαμάτας το μυαλό μου πήγε σε τίποτα ρομαντικούς παραβατικούς ή και νεκρόφιλους που αφού δεν βρήκαν αυτό που ήθελαν άφησαν πίσω τους τις ζημιές και εγκατέλειψαν το χώρο.    Το περιστατικό διαδραματίστηκε στις 16 Δεκεμβρίου του 2019 από τρεις μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου και από έναν 21χρονο.  Έσπασαν ταφόπλακες, έσκαψαν τα χώματα , απέσπασαν κάποια κόκκαλα και τα εξακόντισαν δεκάδες μέτρα μακριά απ’ τους χώρους στους οποίους βρέθηκαν. Το χειρότερο είναι ότι ξέθαψαν το σώμα μιας γυναίκας σε προχωρημένη αποσύνθεση και το τοποθέτησαν σε «εδραία θέση» να κοιτάζει προς τον ρημαγμένο τόπο.   Αυτή ήταν η πρώτη πληροφόρηση που είδε το φως της δημοσιότητας. Τα νεκροταφεία, κατεξοχήν χώρος λατρείας,  στο έργο των ρομαντικών καλλιτεχνών , αναμοχλεύουν στους φιλότεχνους εικόνες ανίερων λατρειών, παράξενων τελετουργικών, παιδικών μνημών από διηγήσεις πως αυτά (τα νεκροταφεία)  είναι στοιχειωμένα απ’ τα πνεύματα των νεκρών τους. Αυτή  η τελευταία εικόνα υπήρξε σε όλους τους ανθρώπους ως πεποίθηση κατά την παιδική ηλικία τους. Κάποιων άλλων το μυαλό σκέφτηκε πως τούτο το δυσάρεστο θέαμα ήταν έργο ισλαμιστών που θέλησαν έτσι να μαγαρίσουν τα ιερά και τα όσια ενός λαού που πιθανόν να αισθάνονται ότι τους κακομεταχειρίζεται. Προσωπικά και επειδή έχω περιγράψει στο τελευταίο μου βιβλίο μυθοπλασίας Λεπτές Ισορροπίες (εκδόσεις Οδός Πανός)  μια ανάλογη σκηνή*, θεώρησα πως οι βάνδαλοι ίσως να ήταν τίποτα βλάσφημοι που δεν είχαν κανένα ενδοιασμό να βεβηλώσουν οτιδήποτε ιερό για να χτυπήσουν συμβολικά την εξουσία του πάνω στις ζωές τους. Νεαροί σατανάδες σε μια περιδίνηση στα πιο σεπτά εδάφη μιας περιοχής κόντρα σε ό,τι ψυχωτικά θεωρούν ότι τους βαραίνει την διαδρομή της ζωής τους.

 

Τελικά οι νεαροί άντρες δεν ήταν όλα αυτά τα ονειρώδη, έστω εφιαλτικά. Ήταν κανονικοί τυμβωρύχοι. Δεν ήθελαν  να αποκαθηλώσουν το ιερό, δεν ήταν εραστές της νεκροφιλίας, ούτε καν απλοί σαματατζήδες. Δεν ήταν τίποτα gothic τύποι που ήθελαν να πάρουν νεκρικά κειμήλια απ’ αυτό το νεκροταφείο.  Ήταν κάποιοι ανήλικοι Ρομά που ακολούθησαν κάποιον ομόφυλό τους ενήλικα -τον 21χρονο- στην προσπάθεια του να κλέψει πιθανά κοσμήματα ή χρυσαφικά απ’ τους διαρρηγμένους τάφους.

 

Τα μέσα ενημέρωσης ενοχοποίησαν τους Ρομά χωρίς να αναρωτιούνται καθόλου για τις συνθήκες διαβίωσης τους. Για την σχέση τους με τη διαταραχή διαγωγής. To έλλειμμα στην παιδεία και τα σκληρά συμπεριφορικά πρότυπα των γύρω τους αγχώνουν αυτά τα παιδιά, τους εφήβους και -απολύτως διαπιστωμένο- και τους ενήλικες. Η συσσώρευση του άγχους επωάζει την ανάγκη για εκδραμάτισή του και ο βασικός τρόπος γι’ αυτό είναι η χρήση βίας και η έκνομη συμπεριφορά. Οι δικαιωματιστές δείχνουν υπερβάλλοντα ζήλο για το ρητορικό αγκάλιασμα αυτών των μειονοτήτων χωρίς να προτείνουν και να αναπτύσσουν λύσεις για τα προβλήματα της παθογένειας εντός των κοινοτήτων τους. Πολλές φορές η άκριτη υιοθέτηση του δικαιωματισμού σαν δόγμα γίνεται τροχοπέδη για την εμφάνιση δεύτερων και ουσιωδέστερων  σκέψεων για μια οργανωμένη συλλογική προσπάθεια π.χ. στην υποχρεωτική εκπαίδευση των Ρομά. Το έγκλημα δεν είναι απότοκη πράξη κάποιου άγνωστου παράγοντα. Γι’ αυτό νομίζω πως οι ένοχοι πρέπει να αναζητιούνται πίσω απ’ αυτόν που «πατά τη σκανδάλη». Η ελάττωση της εγκληματικότητας μόνο μέσα απ’ την βαθιά μελέτη μιας κοινωνίας μπορεί να προληφθεί. Αυτή η κούρσα των Ρομά μες στο νεκροταφείο μπορεί να ήταν και μια ανάγκη για να φανούν δυνατοί. Το οικείο τους περιβάλλον, που διαβαθμίζει την αξία κάποιου με βάση την ηλικία του, τους αφήνει χωρίς ιδιαίτερα προνόμια και χωρίς ζωτικό χώρο να αναπτύξουν την δημιουργικότητά τους.

 

Πιστεύω συνάμα ότι ένα έγκλημα μπορεί να μας εξάψει την φαντασία, να του δώσουμε δικές μας προεκτάσεις και κατά κάποιο τρόπο για να μπορέσουμε να το αποδεχτούμε να προχωρήσουμε σε ιστορίες εξιδανίκευσής του. Είναι μια παγίδα την οποία πρέπει να αποφεύγουμε δίνοντας τα πρωτεία της κρίσης μας στον ορθολογισμό. Η φαντασίωση, το έρεβος, το αίμα με το πυροπόρφυρο χρώμα του, οι ανατριχιαστικές εγκληματολογικές λεπτομέρειες φτιάχνουν ένα αλγεινό συμβάν το οποίο τελικά  διαφεύγει του άλγους του και προσλαμβάνει διαστάσεις μυθοπλασίας. Πρέπει η μαθητεία στον πόνο να είναι ζωντανή για να αντιμετωπιστεί το κάθε ψυχορραγούν πλάσμα (Ρομά)  με τον δέοντα τρόπο. Αλλιώς αυτός ο πόνος γίνεται κάτι με το οποίο ο νους μπορεί να παίξει δημιουργικά αποκαλύπτοντας το διεστραμμένο υποκείμενό του.  Είναι γνωστά τα ερωτικά γράμματα που λαμβάνουν γόηδες εγκληματίες στις φυλακέςκαθώς και η  φιλοπερίεργη, αποκλίνουσα και έκκεντρη στάση των δημοσιογράφων απέναντι τους.

 

*«Με πήρε νύχτα και με πήγε σ’ ένα άλλο άθικτο κοιμητήριο. Σκαρφαλώσαμε τα τείχη, τα προστατευμένα από ακανθώδη αναρριχητικά φυτά, δεν κατάλαβα πως ακριβώς το κάναμε, και βρεθήκαμε μέσα στο ωραιότερο νεκροταφείο που είχα δει ποτέ μου. Οι τάφοι, περίλαμπροι τάφοι πλουσίων πεθαμένων. Και υπό το σεληνόφως είχαν την όψη της  ανέγγιχτης  ομορφιάς που περίμενε τους βανδάλους για να  την καταστρέψουν. Πραγματικά όλη αυτή η ομορφιά μ’ έκανε να δυσφορώ και περιόριζε την ελευθερία των κινήσεων μου. Ήταν μια προκλητική ομορφιά που επέτασσε απ’ τον θαυμαστή της υποταγή και σεβασμό σ’ αυτά που την απαρτίζανε. Ο εξωπραγματικός Μαλντορόρ βρήκε ένα βράχο πιο σκληρό απ’ το μάρμαρο και με σχήμα μπαλτά… για να αντιμετωπίσει τον αξιομίσητο  Θεό του γι’ άλλη μια φορά. Άρχισε να σπάει τις ταφόπλακες, τους σταυρούς , του αγγέλους, παράξενους μασονικούς βλάσφημους θυρεούς- άνθρωποι που επιβίωσαν  χάρη στην αλληλοϋποστήριξη τους και που ακόμη επιβιώνουν διευρύνοντας αενάως το σύνολο τους.  Ο Μαλντορόρ κατούρησε τον τάφο κάποιου  αρχιτέκτονα τριακοστού τρίτου βαθμού. Και η οργίλα του μανία σάρωσε και αγιογραφίες. Έσβησε όλα τα καντήλια. Έχεσε πάνω σε ταφόπλακες επιφανών προσώπων. Έκαψε τα λουλούδια που στολίζανε -μέσα σε βάζα παρωδίες- τα μνήματα και τα κενοτάφια. Ζωγράφισε πούτσες και μουνιά πάνω στις φωτογραφίες που απεικόνιζαν τους ενταφιασμένους. Οτιδήποτε θύμιζε θεό έπρεπε να φθαρεί τόσο μέχρι να διαρραγεί η σχέση της μορφής του ενθυμίου με την παραπομπή στον μέγα δημιουργό.   Όλος αυτός ο παροξυσμός δόθηκε και σ’ εμένα σαν δράση τρομερή και αξιέπαινη.  Εγώ είχα για όπλο μου τα χέρια μου. Τα ένιωθα πιο δυνατά από ποτέ. Σε τέλεια συνεργασία με τη φαντασία μου αποκτούσαν πολλαπλάσια δύναμη από την κεκτημένη τους. Με μια μικρή τριβή έσβηνα όλα τα κατευόδια στις επιτύμβιες πλάκες ή εμπλούτιζα επιγράμματα με σκατολογικές λέξεις. Κομμάτιαζα κι εγώ τους αγγέλους κι από ουράνιους τους έκανα καταχθόνιους, ηττημένους για πάντα στη συνάντηση των σπασμένων μελών τους με το χώμα. Ατίμαζα τους τάφους ξαπλώνοντας πάνω τους ή ποδοπατώντας τους. Από κάποια ανάγνωση του παρελθόντος ήταν που ήξερα πως τέτοιες κινήσεις ήταν βλάσφημες. Ο Μαλντορόρ με βοήθησε να αναθυμηθώ την γνώμη που είχα για την παραβατικότητα. Ήταν εξόχως διεγερτική. Γι’ αυτό και καλωσόρισα το ντελίριο στην ψυχή μου, άμεσο απότοκο της ατιμώρητης ανομίας. Με τον σύντροφό μου για προστάτη ήξερα πως και φόνο να έκανα, κανείς δεν θα μ’ έπιανε. Πριν φύγουμε απ’ τον τόπο, ο Μαλντορόρ έκανε κάτι που δεν το περίμενα με τίποτα. Ψέματα. Το περίμενα με τα χίλια.  Έσκαψε ένα ημιτελή φρέσκο τάφο, χωρίς τίποτα από εξωτερική διακόσμηση, είχε μόνο το χώμα του με τις δαχτυλιές του νεκροθάφτη να μην έχουν σβηστεί, άνοιξε το φέρετρο και σήκωσε τον νεκρό. Ήταν ένας -τί άλλο- νεαρός στην ηλικία άντρας για τον οποίο δεν σας κρύβω πως δεν καύλωσε μόνο ο Μαλντορόρ. Τοποθέτησε το σώμα του σε θέση ικανή να τον πηδήξει. Τον έγδυσε όπου χρειαζόταν μόνο και τον πήδηξε μέχρι που έρευσε η χύση του βαθιά μέσα στον κώλο του. Ήταν απ’ αυτά τα αδάμαστης  ορμής πράγματα γιατί ο ένας εκ των δύο ήταν ξεψυχισμένος. Αμφιβάλλω λίγο ως προς αυτό. Κάποια στιγμή νόμιζα πως είδα τον νεκρό να γελάει και κάποια άλλη πως το στιλπνό του δέρμα έκανε  παιχνιδίσματα στίλβης  όμοια με αυτά των αστεριών. Ο Μαλντορόρ παράτησε  άταφο και κακοποιημένο τον πεθαμένο εραστή του. Στο δρόμο μου έκανε μαθήματα για την επανάσταση απέναντι στο κακό θεό.»

 

Κείμενο: Φώτης Θαλασσινός.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.